( 1 ) نه در تاريخ مشرق زمين و نه در هر جاى ديگر ، حاكمى همچون امام امير المؤمنين عليه السّلام در عدالت و پاكى و ترجيح حق بر هر چيزى ، وجود نداشته است ؛ زيرا آن حضرت ، به اتفاق مورخان ، در برابر هيچ ميل عاطفى ، خاضع نشد و هيچ هوا و هوس اطاعتشدهاى را فرمان نبرد ، بلكه بر طريقى واضح و شيوهاى سليم كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله برگزيده بود ، حركت مىكرد و لذا هيچگاه در دين خود ، به حبّ ، بغض و تبعيض ، عمل نكرد و دلسوزى خالصانه را براى همهء مسلمين ، مبناى كار خود قرار داد و در ايام حكومتش ، مجدّانه كوشيد تا پرچم اسلام را برافرازد و اصول آن را كه رفع تبعيض ، ستم و منع بهرهكشى و از بين بردن تبعيضات ميان فرزندان اسلام ، از جملهء آنها بود ، محقق سازد .
( 2 ) از مهمترين مسائلى كه به آنها توجه داشت ، قرار دادن اموال دولت در محل مخصوصش بود ، هيچ چيز از آن اموال را جز در مواردى كه اسلام تعيين كرده است ، مصرف نمىنمود و با آنها دادوستد نمىكرد و اگر عواطف و وجدانها را با آنها مىخريد ، آن گونه كه معاويه عمل مىكرد ، سودپرستان در سپاه آن حضرت ، همچون « اشعث بن قيس » و ديگر سران خيانت و مزدورى ، بر او اعتراض نمىكردند .
( 3 ) آن حضرت ، در اموال دولت ، به شدت احتياط و تلاش بسيار مىكرد و فراوان خود را به زحمت مىانداخت تا عدالت اقتصادى را ميان مردم برقرار سازد .
حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 131
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص١٣١