روى هم به مقدار نصاب باشد ، بنابر احتياط واجب زكات به آن تعلق مى گيرد .
مسأله 1908 - اگر مقدارى خرما يا انگور تازه دارد كه خشك آن به اندازه ء
نصاب مى شود ، چنانچه به قصد زكات از تازه ء آن به قدرى به مصرف زكات برساند
كه اگر خشك شود به اندازه ء زكاتى باشد كه بر أو واجب است ، اشكال ندارد .
مسأله 1909 - اگر زكات خرماى خشك يا كشمش بر أو واجب باشد ،
نمى تواند خرماى تازه يا انگور را به قصد زكاتى كه بر أو واجب است بدهد ، ونيز اگر
زكات خرماى تازه يا انگور بر أو واجب باشد ، نمى تواند خرماى خشك يا كشمش را
به قصد زكات واجب بدهد ، وهمچنين بنابر احتياط واجب نمى تواند تازه ء هر يك را
به جاى خشك آن ، يا خشك آن را به جاى تازه ء آن از بابت قيمت بدهد .
مسأله 1910 - كسى كه بدهكار است ومالي هم دارد كه زكات به آن تعلق گرفته ، اگر
بميرد بايد أول تمام زكات را از مالي كه متعلق زكات است بدهند ، بعد دين أو را ادا
نمايند .
مسأله 1911 - كسى كه بدهكار است وگندم يا جو يا خرما يا انگور هم دارد ، اگر
بميرد وپيش از آن كه زكات به آنها تعلق بگيرد ورثه دين أو را از مال ديگر بدهند ، هر
كدام كه سهمشان به حد نصاب برسد بايد زكات بدهد ، واگر پيش از آن كه زكات به
آنها تعلق بگيرد دين أو را ندهند ، چنانچه مال ميت فقط به اندازه ء دين أو باشد ،
زكات به آن تعلق نمى گيرد ، واگر مال ميت بيشتر از دين أو باشد ، بايد نسبت جنس
زكات دار را به تمام مال ملاحظه كنند - مانند نسبت نصف وثلث وربع وغير اينها -
وبه همان نسبت از جنس زكات دار كسر شود ، وآنچه باقي مانده به ورثه منتقل
مى شود ، پس سهم هر يك از ورثه اگر به حد نصاب برسد ، زكات به آن تعلق
مى گيرد .
مسأله 1912 - اگر گندم وجو وخرما وكشمشى كه زكات به آنها تعلق گرفته خوب
وبد دارد ، احتياط واجب آن است كه زكات خوب را از بد ندهد .