پاكى ونجسى را مراعاة نمى كنند در آنها غذا مى خورند ، اگر اطمينان نداشته
باشد غذايى را كه براي أو آورده اند نجس است اشكال ندارد .
( دوم ) آن كه كسى كه چيزى در اختيار اوست بگويد آن چيز نجس است در
صورتي كه متهم به دروغ گفتن نباشد ، مثلا همسر يا نوكر يا كلفت انسان در صورتي
كه متهم به دروغ گفتن نباشند ، نسبت به ظرف يا چيز ديگرى كه در اختيار اوست
بگويد نجس است .
( سوم ) آن كه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس است ، بلكه اگر يك نفر عادل يا
شخصي كه ثقة باشد اگر چه عادل نباشد وظن بر خلاف آن نباشد بگويد چيزى
نجس است بايد از آن چيز اجتناب كرد .
مسأله 123 - اگر به واسطهء ندانستن مسأله ، نجاست وطهارت چيزى را نداند ،
مثلا نداند خون پاك است يا نه ، بايد مسأله را بپرسد وتا زماني كه سؤال نكرده بايد
احتياط كند ، واگر با اين كه مسأله را مى داند در چيزى شك كند كه پاك است يا نه ،
مثلا شك كند كه آن چيز خون است يا نه ، يا بداند خون است ونداند خون پشه
است يا خون انسان پاك است وپرسيدن لازم نيست .
مسأله 124 - چيز نجسى كه انسان شك دارد پاك شده يا نه ، نجس است ، وچيز
پاك را اگر شك كند نجس شده يا نه ، پاك است ، واگر هم بتواند نجس يا پاك بودن
آن را بفهمد لازم نيست وارسى كند .
مسأله 125 - اگر بداند يكى از دو ظرف يا دو لباسى كه هر دو در اختيار اوست
نجس شده ونداند كدام است بايد از هر دو اجتناب كند ، ولى اگر مثلا مى داند كه
لباس خودش نجس شده يا لباسى كه از اختيار أو خارج است ، لازم نيست از لباس
خودش اجتناب نمايد . چيز پاك چگونه نجس مى شود
مسأله 126 - اگر چيز پاك به چيز نجس برسد وهر دو يا يكى از آنها به طورى تر
باشد كه ترى يكى به ديگرى برسد ، چيز پاك نيز نجس مى شود ، واگر ترى به