10 - فقاع
مسأله 116 - فقاع كه از جو گرفته مى شود وبه آن آبجو مى گويند نجس است ،
ولى آبى كه به دستور طبيب از جو مى گيرند وبه آن ( ماء الشعير ) مى گويند پاك
مى باشد .
مسأله 117 - عرق جنب از حرام پاك است ، وبنابر احتياط واجب نماز با آن
نخوانند ، ونزديكى با زن خود در حال حيض حكم جنابت از حرام را دارد .
مسأله 118 - اگر انسان در اوقاتى كه نزديكى با زن حرام است - مثلا در روز ماه
رمضان - با زن خود نزديكى كند ، عرق أو پاك است ، ولى بنابر احتياط واجب نماز با
آن نخواند .
مسأله 119 - اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد وبعد از تيمم عرق كند ،
حكم آن عرق - بنابر احتياط واجب - حكم عرق قبل از تيمم است .
مسأله 120 - اگر كسى از حرام جنب شود وبعد با حلال خود نزديكى كند ،
احتياط واجب آن است كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد ، وچنانچه أول با
حلال خود نزديكى كند وبعد مرتكب حرام شود عرق أو حكم عرق جنب از حرام
را ندارد .
مسأله 121 - عرق شترى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده - بنابر احتياط -
نجس است ، وعرق حيوانات ديگرى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده اند
پاك است ، ولى نماز با هىچكدام جايز نيست . راه ثابت شدن نجاست
مسأله 122 - نجاست هر چيز از سه راه ثابت مى شود :
( أول ) آن كه خود انسان يقين يا اطمينان پيدا كند كه آن چيز نجس است ، واگر
گمان داشته باشد چيزى نجس است لازم نيست از آن اجتناب نمايد ، بنابراين غذا
خوردن در قهوه خانه ها وميهمان خانه هايى كه مردمان لاابالى وكساني كه