احكام مالي كه انسان آن را پيدا مىكند
( مسأله 2573 ) مال گم شدهاى كه از قسم حيوان نيست چنانچه انسان پيدا كند
ونشانهاى نداشته باشد كه بواسطة آن صاحبش معلوم شود ، وقيمت آن كمتر از يك
درهم ( ( 6 / 12 نخود نقره سكهدار ) ) نباشد ، احتياط ( واجب ) آنست كه آن را از طرف صاحبش
صدقه بدهد . وبعيد نيست جايز باشد آن را ملك خود قرار دهد .
( مسأله 2574 ) اگر مالي پيدا كند كه قيمت آن از يك درهم كمتر است چنانچه
صاحب آن معلوم باشد وانسان نداند راضى است يا نه ، نمىتواند بدون اجازه أو
بردارد واگر صاحب آن معلوم نباشد ، مىتواند به قصد اين كه ملك خودش است بردارد
واحتياط واجب آنست كه هر وقت صاحبش پيدا شد ، در صورتي كه تلف نشده خود
مال را به أو بدهد .
( مسأله 2575 ) هر گاه چيزى را كه پيدا كرده نشانهاى دارد كه بواسطة آن مىتواند
صاحبش را پيدا كند ، اگر چه بداند صاحب آن سنى يا كافرى است كه اموالش
محترم است ، در صورتي كه قيمت آن چيز به مقدار يك درهم برسد بايد از روزى كه
آن را پيدا كرده تا يك سال در محل اجتماع مردم اعلان كند .
( مسأله 2576 ) اگر انسان خودش نخواهد اعلان كند ، مىتواند به كسى كه
اطمينان دارد بگويد كه از طرف أو اعلان نمايد .
( مسأله 2577 ) اگر تا يك سال اعلان كند وصاحب مال پيدا نشود در صورتي
كه آن مال را در غير حرم مكة پيدا كرده باشد مىتواند آن را براي خود بردارد ، يا
براي صاحبش نگهدارى كند كه هر وقت پيدا شد به أو بدهد يا از طرف صاحبش صدقه
بدهد . واگر آن مال را در حرم پيدا كرده باشد احتياط واجب آنست كه تصدق كند . يا
براي صاحب آن تا وقتي كه احتمال دارد صاحب آن پيدا شود نگهدارد .
( مسأله 2578 ) اگر بعد از آن كه يك سال اعلان كرد وصاحب مال پيدا نشد مال