را براي صاحبش نگهدارى كند واز بين برود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده
وتعدى يعنى زيادهروى هم ننموده ضامن نيست ، ولى اگر براي خود برداشته
باشد ضامن است . واگر از طرف صاحبش صدقه داده باشد صاحبش مخير است
بين آن كه به صدقه راضى شده يا عوض مالش را مطالبه كند وثواب صدقه براي تصدق
كننده باشد .
( مسأله 2579 ) كسى كه مالي را پيدا كرده ، اگر عمدا به دستوري كه گفته شد
اعلان نكند ، گذشته از اين كه معصيت كرده ، باز هم واجب است اعلان كند .
( مسأله 2580 ) اگر ديوانه يا بچه نا بالغ چيزى پيدا كند ولى أو مىتواند اعلان
نمايد . وپس از آن براي أو تملك ويا از طرف صاحبش تصدق كند .
( مسأله 2581 ) اگر انسان در بين سالى كه اعلان مىكند ، از پيدا شدن صاحب
مال نا اميد شود وبخواهد آن را صدقه بدهد اشكال ندارد .
( مسأله 2582 ) اگر در بين سالى كه اعلان مىكند مال از بين برود ، چنانچه
در نگهدارى آن كوتاهى كرده ، يا تعدى يعنى زيادهروى كرده باشد ، بايد عوض
آن را به صاحبش بدهد واگر كوتاهى نكرده وزيادهروى هم ننموده ، چيزى بر أو
واجب نيست .
( مسأله 2583 ) اگر مالي را كه نشانه دارد وقيمت آن به يك درهم
مىرسد در جائى پيدا كند كه معلوم است بواسطة اعلان ، صاحب آن پيدا نمىشود ،
مىتواند در روز أول آن را از طرف صاحبش صدقه بدهد ولازم نيست صبر نمايد تا
سال تمام شود .
( مسأله 2584 ) اگر چيزى را پيدا كند وبه خيال اين كه مال خود أو است بردارد ،
بعد بفهمد مال خودش نبوده ، بايد تا يك سال اعلان نمايد .
( مسأله 2585 ) لازم نيست موقع اعلان ، جنس چيزى را كه پيدا كرده بگويد