( دوم ) مرد وزن ، يا وكيل آنها كه صيغه را مىخوانند قصد انشاء داشته
باشند يعنى اگر خود مرد وزن صيغه را مىخوانند ، زن به گفتن ( زوجتك نفسي )
قصدش اين باشد كه خود را زن أو قرار دهد ومرد به گفتن ( قبلت التزويج ) زن
بودن أو را براي خود قبول بنمايد . واگر وكيل مرد وزن صيغه را مىخوانند
به گفتن ( زوجت وقبلت ) قصدشان اين باشد كه مرد وزنى كه آنان را وكيل كردهاند
زن وشوهر شوند .
( سوم ) كسى كه صيغه را مىخواند بنابر احتياط ( واجب ) بالغ وعاقل باشد ، چه براي
خودش بخواند ، يا از طرف ديگرى وكيل شده باشد .
( چهارم ) اگر وكيل زن وشوهر يا ولى آنها صيغه را مىخوانند در موقع
عقد ، زن وشوهر را معين كنند مثلا اسم آنها را ببرند يا به آنها اشاره نمايند . پس
كسى كه چند دختر دارد ، اگر به مردى بگويد ( زوجتك احدى بناتي ) يعنى زن تو
نمودم يكى از دخترانم را وأو بگويد ( قبلت ) يعنى قبول كردم ، چون در موقع عقد
دختر را معين نكردهاند عقد باطل است .
( پنجم ) زن ومرد به ازدواج راضى باشند ولى اگر زن ظاهرا با كراهت
اذن دهد ومعلوم باشد قلبا راضى است عقد صحيح است .
( مسأله 2380 ) اگر در عقد يك حرف غلط خوانده شود كه معنى آن را عوض
كند عقد باطل است .
( مسأله 2381 ) كسى كه دستور زبان عربى را نمىداند ، اگر قرائتش صحيح
باشد ومعناى هر كلمه از عقد را جداگانه بداند واز هر لفظي معناى آن را قصد
نمايد مىتواند عقد را بخواند .
( مسأله 2382 ) اگر زنى را براي مردى بدون اجازه آنان عقد كنند وبعدا زن
ومرد آن عقد را اجازه نمايند عقد صحيح است .
( مسأله 2383 ) اگر زن ومرد يا يكى از آن دو را به ازدواج مجبور نمايند
و