توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 417

( دوم ) مرد وزن ، يا وكيل آنها كه صيغه را مىخوانند قصد انشاء داشته باشند يعنى اگر خود مرد وزن صيغه را مىخوانند ، زن به گفتن ( زوجتك نفسي ) قصدش اين باشد كه خود را زن أو قرار دهد ومرد به گفتن ( قبلت التزويج ) زن بودن أو را براي خود قبول بنمايد . واگر وكيل مرد وزن صيغه را مىخوانند به گفتن ( زوجت وقبلت ) قصدشان اين باشد كه مرد وزنى كه آنان را وكيل كرده‌اند زن وشوهر شوند . ( سوم ) كسى كه صيغه را مىخواند بنابر احتياط ( واجب ) بالغ وعاقل باشد ، چه براي خودش بخواند ، يا از طرف ديگرى وكيل شده باشد . ( چهارم ) اگر وكيل زن وشوهر يا ولى آنها صيغه را مىخوانند در موقع عقد ، زن وشوهر را معين كنند مثلا اسم آنها را ببرند يا به آنها اشاره نمايند . پس كسى كه چند دختر دارد ، اگر به مردى بگويد ( زوجتك احدى بناتي ) يعنى زن تو نمودم يكى از دخترانم را وأو بگويد ( قبلت ) يعنى قبول كردم ، چون در موقع عقد دختر را معين نكرده‌اند عقد باطل است . ( پنجم ) زن ومرد به ازدواج راضى باشند ولى اگر زن ظاهرا با كراهت اذن دهد ومعلوم باشد قلبا راضى است عقد صحيح است . ( مسأله 2380 ) اگر در عقد يك حرف غلط خوانده شود كه معنى آن را عوض كند عقد باطل است . ( مسأله 2381 ) كسى كه دستور زبان عربى را نمىداند ، اگر قرائتش صحيح باشد ومعناى هر كلمه از عقد را جداگانه بداند واز هر لفظي معناى آن را قصد نمايد مىتواند عقد را بخواند . ( مسأله 2382 ) اگر زنى را براي مردى بدون اجازه آنان عقد كنند وبعدا زن ومرد آن عقد را اجازه نمايند عقد صحيح است . ( مسأله 2383 ) اگر زن ومرد يا يكى از آن دو را به ازدواج مجبور نمايند و