كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، چنانچه مأموم يقين يا گمان داشته باشد
كه چهار ركعت خوانده ، وبه امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است ، امام بايد نماز
را تمام كند ، وخواندن نماز احتياط لازم نيست ونيز اگر امام يقين يا گمان داشته
باشد كه چند ركعت خوانده است ، ومأموم در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، بايد
به شك خود اعتنا نكند . وبلكه در افعال نماز نيز شك امام با حفظ مأموم بطور يقين
وبالعكس اعتبار ندارد .
6 - شك در نماز مستحبى ( مسأله 1202 ) اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبى شك كند ، چنانچه طرف
بيشتر شك نماز را باطل مىكند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، مثلا اگر در نافله صبح
شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده
است . واگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند ، مثلا شك كند كه دو ركعت
خوانده يا يك ركعت به هر طرف شك عمل كند ، نمازش صحيح است .
( مسأله 1203 ) كم شدن ركن نافله را باطل مىكند ولى زياد شدن ركن آن را
باطل نمىكند ، پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند وموقعى يادش بيايد
كه مشغول ركن بعد از آن شده بايد آن كار را انجام دهد ودوباره آن ركن را بجا
آورد ، مثلا اگر در بين ركوع يادش بيايد كه سوره حمد را نخوانده بايد برگردد
وحمد را بخواند ودوباره به ركوع رود .
( مسأله 1204 ) اگر در يكى از كارهاى نافله شك كند ، خواه ركن باشد يا
غير ركن ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد بجا آورد واگر محل آن گذشته به شك
خود اعتنا نكند .
( مسأله 1205 ) اگر در نماز مستحبى دو ركعتي گمانش به سه ركعت يا بيشتر
برود ، بايد اعتناء نكند ، ونمازش صحيح است . واگر گمانش به دو ركعت يا كمتر