مشغول خواندن سوره است ، اگر شك كند كه حمد را خوانده يا نه ، بايد به شك
خود اعتنا نكند ، واگر بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، در صورتي كه مشغول
ركن بعد نشده ، بايد بجا آورد ، واگر مشغول ركن بعد شده نمازش صحيح
است ، بنابر اين اگر مثلا در قنوت يادش بيايد كه حمد را نخوانده ، بايد بخواند ،
واگر در ركوع يادش بيايد نماز أو صحيح است .
( مسأله 1187 ) اگر شك كند كه سلام نماز را گفته يا نه ، چنانچه مشغول نماز
ديگر شده ، يا بواسطة انجام كارى كه نماز را به هم مىزند ، از حال نمازگزار بيرون
رفته ، بايد به شك خود اعتناء نكند ، واگر پيش از اينها شك كند ، بايد سلام را بگويد
اگر چه مشغول تعقيب باشد . واگر شك كند كه سلام را درست گفته يا نه به شك خود
اعتنا نكند ، هر چند مشغول تعقيب هم نشده باشد .
2 - شك بعد از سلام ( مسأله 1188 ) اگر بعد از سلام نماز شك كند كه نمازش صحيح بوده يا نه ،
مثلا شك كند ركوع كرده يا نه ، يا بعد از سلام نماز چهار ركعتي شك كند كه چهار
ركعت خوانده يا پنج ركعت ، به شك خود اعتناء نكند ، ولى اگر هر دو طرف شك أو
باطل باشد ، مثلا بعد از سلام نماز چهار ركعتي شك كند كه سه ركعت خوانده يا پنج
ركعت ، نمازش باطل است .
3 - شك بعد از وقت ( مسأله 1189 ) اگر بعد از گذشتن وقت نماز ، شك كند كه نماز خوانده يا نه ،
يا گمان كند كه نخوانده ، خواندن آن لازم نيست ، ولى اگر پيش از گذشتن وقت
شك كند كه نماز خوانده يا نه ، اگر چه گمان كند كه خوانده است ، بايد آن نماز را
بخواند .