تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 213

مساهمون:

ص٢١٣
( مسأله 1196 ) كسى كه در نماز مخصوصى مثلا در نماز ظهر زياد شك مىكند ، اگر در نماز ديگر مثلا در نماز عصر شك كند ، بايد بدستور شك رفتار نمايد .
( مسأله 1197 ) كسى كه وقتي در جاى مخصوصى نماز مىخواند ، زياد شك مىكند . اگر در غير آنجا نماز بخواند وشكى براي أو پيش آيد ، بايد بدستور شك عمل نمايد .
( مسأله 1198 ) اگر انسان شك كند كه كثير الشك شده يا نه ، بايد بدستور شك عمل نمايد . وكثير الشك تا وقتي يقين نكند كه به حال معمولى مردم برگشته بايد به شك خود اعتنا نكند .
( مسأله 1199 ) كسى كه زياد شك مىكند ، اگر شك كند ركنى را بجا آورده يا نه ، واعتنا نكند بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، چنانچه مشغول ركن بعد نشده بايد آن را بجا آورد ، واگر مشغول ركن بعد شده نمازش باطل است ، مثلا اگر شك كند ركوع كرده يا نه واعتناء نكند ، چنانچه پيش از سجده دوم يادش بيايد كه ركوع نكرده است ، بايد ركوع كند واگر در سجده دوم يادش بيايد ، نمازش باطل است .
( مسأله 1200 ) كسى كه زياد شك مىكند اگر شك كند چيزى را كه ركن نيست بجا آورده يا نه واعتنا نكند ، وبعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده چنانچه از محل بجا آوردن آن نگذشته ، بايد آن را بجا آورد واگر از محل آن گذشته نمازش صحيح است ، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه واعتنا نكند چنانچه در قنوت يادش بيايد كه حمد نخوانده ، بايد بخواند ، واگر در ركوع يادش بيايد ، نماز أو صحيح است .
5 - شك امام ومأموم ( مسأله 1201 ) اگر امام جماعت در شماره ركعتهاى نماز شك كند ، مثلا شك