تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧
أو نجس شود وپيش از آن كه چيزى از نماز را با نجاست بخواند ، بفهمد كه نجس شده يا بفهمد كه لباس أو نجس است وشك كند كه همان وقت نجس شده يا از پيش نجس بوده ، در صورتي كه آب كشيدن يا عوض كردن يا بيرون آوردن لباس نماز را به هم نمىزند ، ومىتواند لباس را بيرون آورد بايد لباس را آب بكشد يا عوض كند ، يا اگر چيزى ديگرى عورت أو را پوشانده لباس را بيرون آورد ونماز را تمام كند ، اما اگر چيز ديگرى عورت أو را نپوشانده ولباس را هم نمىتواند آب بكشد يا عوض كند ، بايد با همان لباس نجس نماز را تمام كند .
( مسأله 814 ) كسى كه در تنگى وقت مشغول نماز است ، اگر در بين نماز بدن أو نجس شود ، وپيش از آن كه چيزى از نماز را با نجاست بخواند ، ملتفت شود كه نجس شده يا بفهمد بدن أو نجس است وشك كند كه همان وقت نجس شده يا از پيش نجس بوده ، در صورتي كه آب كشيدن بدن نماز را به هم نمىزند بدن را آب بكشد واگر نماز را به هم مىزند ، بايد با همان حال نماز را تمام كند ، ونماز أو صحيح است .
( مسأله 815 ) كسى كه در پاك بودن بدن يا لباس خود شك دارد ، چنانچه نماز بخواند وبعد از نماز بفهمد كه بدن يا لباسش نجس بوده ، نماز أو صحيح است .
( مسأله 816 ) اگر لباس را آب بكشد ويقين كند كه پاك شده است وبا آن نماز بخواند ، وبعد از نماز بفهمد پاك نشده نمازش صحيح است .
( مسأله 817 ) اگر خونى در بدن يا لباس خود ببيند ويقين كند كه از خونهاى نجس نيست ، مثلا يقين كند كه خون پشه است ، چنانچه بعد از نماز بفهمد از خونهائى بوده كه نمىشود با آن نماز خواند ، نماز أو صحيح است .
( مسأله 818 ) اگر يقين كند خونى كه در بدن يا لباس أو است خون نجسى است كه نماز با آن صحيح است ، مثلا يقين كند خون زخم ودمل است چنانچه بعد از