تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 148

مساهمون:

ص١٤٨
نماز بفهمد خونى بوده كه نماز با آن باطل است ، نمازش صحيح است .
( مسأله 819 ) اگر نجس بودن چيزى را فراموش كند وبدن يا لباسش با رطوبت به آن برسد ، ودر حال فراموشى نماز بخواند وبعد از نماز يادش بيايد نماز أو صحيح است . ولى اگر بدنش با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد بدون اين كه خود را آب بكشد ، غسل كند ونماز بخواند غسل ونمازش باطل است . مگر اين كه طورى باشد كه به غسل نمودن ، بدن نيز پاك شود ، ونيز اگر جائى از أعضاء وضو با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد وپيش از آن كه آنجا را آب بكشد ، وضو بگيرد ونماز بخواند ، وضو ونمازش باطل مىباشد ، مگر اين كه طورى باشد كه به وضو گرفتن أعضاء وضو نيز پاك شود .
( مسأله 820 ) كسى كه يك لباس دارد ، اگر بدن ولباسش نجس شود وبه اندازه آب كشيدن يكى از آنها آب داشته باشد ، أولى اين است كه بدن را آب كشيده وبا لباس نجس نماز بخواند وجائز نيست كه لباس را آب كشيده وبا بدن نجس نماز بخواند ، ولى در صورتي كه نجاست يكى از آنها بيشتر باشد لازم است آن را آب بكشد . ولى چنانچه ديگرى را آب بكشد نمازش صحيح است .
( مسأله 821 ) كسى كه غير از لباس نجس ، لباس ديگرى ندارد ، وبا لباس نجس نماز بخواند نماز أو صحيح است .
( مسأله 822 ) كسى كه دو لباس دارد ، اگر بداند يكى از آنها نجس است ونداند كدام يك آنها است ، چنانچه وقت دارد ، بايد با هر دو لباس نماز بخواند مثلا اگر مىخواهد نماز ظهر وعصر بخواند بايد با هر كدام يك نماز ظهر ويك نماز عصر بخواند ، ولى اگر وقت تنگ است ، با هر كدام نماز بخواند كافى است .
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 148 | الميرزا جواد التبريزي