اگر نيت روزه كرده ومست شده اگر در أثناء روز از مستى بيرون آيد بنابر احتياط
واجب بايد روزه را تمام ونيز قضا نمايد واگر در حال مستى روزه را تمام كرده
باشد قضا نمايد .
مسأله 1694 - اگر براي عذرى چند روز روزه نگيرد وبعد شك كند كه چه
وقت عذر أو بر طرف شده مىتواند مقدار كمتر را كه احتمال مىدهد روزه نگرفته
قضا نمايد ، مثلا كسى كه پيش از ماه رمضان مسافرت كرده ونمىداند پنجم
رمضان از سفر برگشته يا ششم ، مىتواند پنج روز روزه بگيرد ونيز كسى هم كه
نمىداند چه وقت عذر برايش پيدا شده ، مىتواند مقدار كمتر را قضا نمايد ، مثلا اگر
در آخرهاى ماه رمضان مسافرت كند وبعد از رمضان برگردد ونداند كه بيست
وپنجم رمضان مسافرت كرده ، يا بيست وششم ، مىتواند مقدار كمتر يعنى پنج روز
را قضا كند .
مسأله 1695 - اگر از چند ماه رمضان روزه قضا داشته باشد ، قضاى هر كدام را
كه أول بگيرد مانعى ندارد . ولى اگر وقت قضاى رمضان آخر تنگ باشد ، مثلا پنج
روز از رمضان آخر قضا داشته باشد وپنج روز هم به رمضان مانده باشد احتياط
مستحب آن است كه أول قضاى رمضان آخر را بگيرد .
مسأله 1696 - اگر قضاى روزه چند رمضان بر أو واجب باشد ودر نيت معين
نكند روزهاى را كه مىگيرد قضاى كدام رمضان است ، قضاى سال أول حساب
مىشود .
مسأله 1697 - كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته ، اگر وقت قضاى روزه أو
تنگ نباشد مىتواند پيش از ظهر روزه خود را باطل نمايد .
مسأله 1698 - اگر قضاى روزه معينى را گرفته باشد ، احتياط واجب آن است كه
بعد از ظهر روزه را باطل نكند .
مسأله 1699 - اگر به واسطه مرض ، يا حيض ، يا نفاس ، روزه رمضان را نگيرد
وپيش از تمام شدن رمضان بميرد ، لازم نيست روزههائى را كه نگرفته براي أو قضا
كنند .