مسأله 1314 - كسى كه شغلش مسافرت است ، اگر شك كند كه در وطن خود
يا جاى ديگر ده روز مانده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1315 - كسى كه در شهرها سياحت مىكند وبراي خود وطنى اختيار
نكرده ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1316 - كسى كه شغلش مسافرت نيست ، اگر مثلا در شهري يا در دهى
جنسي دارد كه براي حمل آن مسافرتهاى پى در پى مىكند ، بايد نماز را شكسته
بخواند . ولى كسى كه كأرش اين است كه هفتهاى يك بار يا بيشتر براي انجام كارى
به محلى مسافرت مىكند مثلا همه روزه يا ده روز يك مرتبه مثلا از تهران به كرج
براي تدريس يا انجام كار ادارى يا براي كسب وتجارت مىرود همين كه به
مقدارى سفر كند كه عرفا اين كار يعنى كار توأم با سفر را شغل أو بگويند نماز را
تمام بخواند .
مسأله 1310 - كسى كه از وطنش صرف نظر كرده ومىخواهد وطن ديگرى
براي خود اختيار كند ، اگر شغلش مسافرت نباشد بايد در مسافرت نماز را شكسته
بخواند .
شرط هشتم : آن كه به حد ترخص برسد يعنى از وطنش يا به قدرى دور شود كه
ديوار شهر را نبيند وصداى اذان آن را نشنود ولى بايد در هوا غبار ويا چيز ديگرى
نباشد كه از ديدن ديوار وشنيدن اذان جلوگيرى كند ولازم نيست به قدرى دور
شود كه منارهها وگنبدها را نبيند يا ديوارها هيچ پيدا نباشد ، بلكه همين قدر كه
ديوار كاملا تشخيص داده نشود كافى است وكسى كه از جائى كه قصد كرده ده
روز در آنجا بماند به قصد هشت فرسخ خارج شود تا حد ترخص نرسيده
بنابر احتياط واجب بايد نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند .
مسأله 1318 - كسى كه به سفر مىرود اگر به جائى برسد كه اذان را نشنود ولى
ديوار شهر را ببيند ، يا ديوارها را نبيند وصداى اذان را بشنود ، چنانچه بخواهد در
آنجا نماز بخواند ، بنابر احتياط واجب بايد هم شكسته وهم تمام بخواند .