مسأله 1300 - اگر براي لهو وخوشگذرانى به شكار رود ، نمازش تمام است
وچنانچه براي تهيه معاش به شكار رود ، وهمچنين اگر براي كسب وزياد كردن
مال برود ، نمازش شكسته است وروزه را نيز نبايد بگيرد .
مسأله 1301 - كسى كه براي معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر برمىگردد
اگر توبه كرده ، بايد نماز را شكسته بخواند . واگر توبه نكرده ، ودر بازگشت فقط
قصد عود به وطن را دارد نماز را بايد تمام بخواند ، واحتياط مستحب آن است كه
هم شكسته وهم تمام بخواند .
مسأله 1302 - شخصي كه از سفر معصيت برمىگردد ، چنانچه انگيزه
رجوعش مقصد مستقلى غير از رجوع به وطن باشد نماز أو شكسته است .
مسأله 1303 - كسى كه سفر أو سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد
معصيت بر مىگردد ، چنانچه باقي مانده راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ
باشد وبخواهد برود وبرگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1304 - كسى كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه
بقيه راه را براي معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ولى نمازهائى را كه
شكسته خوانده صحيح است .
شرط ششم : آن كه از صحرانشينهائى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند وهر جا
آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا كنند مىمانند وبعد از چندى بجاى
ديگر مىروند ، وصحرانشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .
مسأله 1305 - اگر يكى از صحرانشينها براي پيدا كردن منزل وچراگاه
حيواناتشان سفر كند . چنانچه سفر أو هشت فرسخ باشد ، وچادر واثاثيه أو
همراهش نباشد نمازش را شكسته بخواند .
مسأله 1306 - اگر صحرانشين براي زيارة يا حج يا تجارت ومانند اينها
مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
شرط هفتم : آن كه شغل أو مسافرت نباشد ، بنابر اين شتردار وراننده وچوبدار