مسأله 1326 - اگر بخواهد در محلى نماز بخواند كه شك دارد به حد ترخص
يعنى جائى كه اذان را نشنود وديوار را نبيند ، رسيده يا نه ، بايد نماز را تمام
بخواند ودر موقع برگشتن اگر شك كند كه به حد ترخص رسيده يا نه ، بايد شكسته
بخواند وچون در بعضي ، موارد اشكال پيدا مىكند ، مانند آن كه در فرض مسأله
موقع رفتن نماز ظهر را تمام بخواند . وموقع برگشتن همانجا نماز عصر را شكسته
بخواند بايد يا آنجا نماز نخواند ودر صورت رفتن پس از اعلم به رسيدن به حد
ترخص نماز را شكسته بخواند ودر برگشتن پس از رسيدن به خانه نماز را تمام
بخواند يا هم شكسته وهم تمام بخواند .
مسأله 1327 - مسافري كه در سفر از وطن خود عبور مىكند ، وقتي به جائى
برسد كه ديوار وطن خود را ببيند وصداى اذان آن را بشنود بايد نماز را تمام
بخواند .
مسأله 1328 - مسافري كه در بين مسافرت به وطنش رسيده ، تا وقتي در آنجا
هست بايد نماز را تمام بخواند . ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود ، يا
چهار فرسخ برود وبرگردد ، وقتي به جائى برسد كه ديوار وطن را نبيند وصداى اذان
آن را نشنود بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1329 - محلى را كه انسان براي أقامت وزندگى خود اختيار كرده وطن
أو است ، چه در آنجا به دنيا آمده ووطن پدر ومادرش باشد ، يا خودش آنجا را
براي زندگى اختيار كرده باشد .
مسأله 1330 - اگر قصد دارد در محلى كه وطن اصليش نيست مدتي بماند
وبعد بجاى ديگر رود ، آنجا وطن أو حساب نمىشود .
مسأله 1331 - جائى را كه انسان محل زندگى خود قرار داده وماندن خود را
در آنجا محدود به مقدار معين نكرده آنجا وطن أو حساب مىشود ودر صدق
وطن بودن قصد هميشه ماندن معتبر نيست بلى لازم است كه ماندن خود را
محدود به مقدار معين نكند وگرنه وطن صدق نمىكند .