بر انسان واجب است براي خرجى خود قرض كند احتياط واجب آن است كه بدهى أو را از
زكات ندهد .
مسأله 1948 - انسان نمىتواند مخارج كساني را كه مثل أولاد خرجشان بر أو واجب
است از زكات بدهد ، ولى اگر مخارج آنان را ندهد ديگران مىتوانند به آنان زكات بدهند .
مسأله 1949 - اگر انسان زكات به پسرش بدهد كه خرج زن ونوكر وكلفت خود
نمايد اشكال ندارد .
مسأله 1950 - اگر پسر به كتابهاى علمي ديني احتياج داشته باشد پدر مىتواند براي
خريدن آنها به أو زكات بدهد .
مسأله 1951 - پدر مىتواند به پسرش زكات بدهد كه براي خود زن بگيرد پسر هم
مىتواند براي آن كه پدرش زن بگيرد زكات خود را به أو بدهد .
مسأله 1952 - به زنى كه شوهرش مخارج أو را مىدهد ، يا خرجى نمىدهد ولى زن أو
را به دادن خرجى مجبور كند ، نمىشود زكات داد .
مسأله 1953 - زنى كه صيغه شده اگر فقير باشد ، شوهرش وديگران مىتوانند به أو
زكات بدهند . ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه مخارج أو را بدهد ، يا به جهت
ديگرى دادن مخارجش بر أو واجب باشد ، در صورتي كه بتواند مخارج آن زن را بدهد يا زن بتواند
أو را مجبور كند ، نمىشود به آن زن زكات داد .
مسأله 1954 - زن مىتواند به شوهر فقير خود زكات بدهد ، اگر چه شوهر زكات را
صرف مخارج خود آن زن نمايد .
مسأله 1955 - سيد نمىتواند از غير سيد زكات بگيرد ، ولى اگر خمس وساير وجوهات
كفايت مخارج أو را نكند واز گرفتن زكات ناچار باشد ، مىتواند از غير سيد زكات بگيرد .
ولى احتياط واجب آن است كه اگر ممكن باشد فقط به مقدارى كه براي مخارج روزانهاش
ناچار است بگيرد .
مسأله 1956 - به كسى كه معلوم نيست سيد است يا نه ، مىشود زكات داد .
نيت زكات
مسأله 1957 - انسان بايد زكات را به قصد قربت يعنى براي انجام فرمان خداوند عالم
بدهد ودر نيت معين كند كه آنچه را مىدهد زكات مال است ، يا زكات فطره . ولى اگر
مثلا زكات گندم وجو بر أو واجب باشد ، لازم نيست معين كند چيزى را كه مىدهد زكات