احتمال دهد كه مال فروشنده است ، بنابر احتياط واجب بايد به أو خبر دهد ، واگر معلوم شود
مال أو نيست ، بايد به ترتيب ، صاحبان قبلي آن را خبر كند ، وچنانچه معلوم شود كه مال هيچ
يك آنان نيست ، اگر چه قيمت آن 105 مثقال نقره سكه دار يا 15 مثقال طلاى سكه دار
نباشد ، بنابر احتياط واجب بايد خمس آن را بدهد .
4 - مال حلال مخلوط به حرام
مسأله 1813 - اگر مال حلال با مال حرام به طورى مخلوط شود كه انسان نتواند آنها
را از يكديگر تشخيص دهد وصاحب مال حرام ومقدار آن ، هيچ كدام معلوم نباشد ، بايد
خمس تمام مال را بدهد وبعد از دادن خمس ، بقيه مال حلال مىشود .
مسأله 1814 - اگر مال حلال با حرام مخلوط شود وانسان مقدار حرام را بداند ولى
صاحب آن را نشناسد ، بايد آن مقدار را به نيت صاحبش صدقه بدهد واحتياط واجب آن
است كه از حاكم شرع هم اذن بگيرد .
مسأله 1815 - اگر مال حلال با حرام مخلوط شود وانسان مقدار حرام را نداند ولى
صاحبش را بشناسد ، بايد يكديگر را راضى نمايند وچنانچه صاحب مال راضى نشود ، در
صورتي كه انسان بداند چيز معينى مال أو است وشك كند كه بيشتر از آن هم مال أو هست يا
نه ، بايد چيزى را كه يقين دارد مال أو است به أو بدهد ، واحتياط مستحب آن است مقدار
بيشترى را كه احتمال مىدهد مال أو است به أو بدهد .
مسأله 1816 - اگر خمس مال حلال مخلوط به حرام را بدهد وبعد بفهمد كه مقدار
حرام بيشتر از خمس بوده ، بنابر احتياط مستحب مقدارى را كه مىداند از خمس بيشتر بوده ، از
طرف صاحب آن صدقه بدهد .
مسأله 1817 - اگر خمس مال حلال مخلوط به حرام را بدهد ، يا مالي كه صاحبش را
نمىشناسد به نيت أو صدقه بدهد ، بعد از آن كه صاحبش پيدا شد ، بنابر احتياط واجب بايد به
مقدار مالش به أو بدهد .
مسأله 1818 - اگر مال حلال با حرام مخلوط شود ومقدار حرام معلوم باشد وانسان
بداند كه صاحب آن از چند نفر معين بيرون نيست ولى نتواند بفهمد كيست ، بايد قرعه
بيندازند وبنام هر كس افتاد مال را به أو بدهند .