نمىتواند به حكم أو عمل نمايد .
مسأله 1732 - أول ماه با پيشگوئى منجمين ثابت نمىشود . ولى اگر انسان از گفته
آنان يقين پيدا كند ، بايد به آن عمل نمايد .
مسأله 1733 - بلند بودن ماه يا دير غروب كردن آن ، دليل نمىشود كه شب پيش ،
شب أول ماه بوده است .
مسأله 1734 - اگر أول ماه رمضان براي كسى ثابت نشود وروزه نگيرد ، چنانچه دو
مرد عادل بگويند كه شب پيش ماه را ديدهايم ، بايد روزه آن روز را قضا نمايد .
مسأله 1735 - اگر در شهري أول ماه ثابت شود ، براي مردم شهر ديگر فايده ندارد ،
مگر آن دو شهر با هم نزديك باشند ، يا انسان بداند كه أفق آنها يكى است .
مسأله 1736 - أول ماه به تلگراف ثابت نمىشود مگر دو شهري كه از يكى به
ديگرى تلگراف كردهاند ، نزديك يا هم أفق باشند وانسان بداند تلگراف از روى حكم
حاكم شرع يا شهادت دو مرد عادل بوده است .
مسأله 1737 - روزى را كه انسان نمىداند آخر رمضان است يا أول شوال ، بايد
روزه بگيرد . ولى اگر پيش از مغرب بفهمد كه أول شوال است بايد افطار كند .
مسأله 1738 - اگر زندانى نتواند به ماه رمضان يقين كند ، بايد به گمان عمل نمايد .
واگر آن هم ممكن نباشد ، هر ما هي را كه روزه بگيرد صحيح است ، وبنابر احتياط واجب
بايد بعد از گذشتن يازده ماه از ما هي كه روزه گرفته ، دوباره يك ماه روزه بگيرد ولى اگر
بعد گمان پيدا كرد بايد به آن عمل نمايد .
روزههاى حرام ومكروه
مسأله 1739 - روزه عيد فطر وقربان حرام است ، ونيز روزى را كه انسان نمىداند
آخر شعبان است ، يا أول رمضان ، اگر به نيت أول رمضان روزه بگيرد حرام مىباشد .
مسأله 1740 - اگر زن به واسطه گرفتن روزه مستحبى حق شوهرش از بين برود ، جايز
نيست روزه بگيرد ، بلكه اگر حق شوهر هم از بين نرود ولى شوهر أو را از گرفتن روزه مستحبى
جلوگيرى كند بنابر احتياط واجب بايد خوددارى كند .
مسأله 1741 - روزه مستحبى أولاد اگر أسباب اذيت پدر ومادر يا جد شود جائز
نيست بلكه اگر أسباب اذيت آنان نشود ولى أو را از گرفتن روزه مستحبى جلوگيرى كنند
احتياط واجب آن است كه روزه نگيرد .