مستحبى بگيرد .
مسأله 1719 - كسى كه نمىداند روزه مسافر باطل است اگر در سفر روزه بگيرد
ودر بين روز مسأله را بفهمد روزهاش باطل مىشود . واگر تا مغرب نفهمد روزهاش صحيح
است .
مسأله 1720 - اگر فراموش كند كه مسافر است . يا فراموش كند كه روزه مسافر
باطل مىباشد ودر سفر روزه بگيرد روزه أو باطل است .
مسأله 1721 - اگر روزهدار بعد از ظهر مسافرت نمايد ، بايد روزه خود را تمام كند
واگر پيش از ظهر مسافرت كند ، وقتي به حد ترخص برسد يعنى به جائى برسد كه ديوار شهر
را نبيند وصداى اذان آن را نشنود ، بايد روزه خود را باطل كند واگر پيش از آن روزه را
باطل كند بنابر احتياط كفاره نيز بر أو واجب است .
مسأله 1722 - اگر مسافر پيش از ظهر به وطنش برسد ، ودر شهرهاى بزرگ
خارق العادة مانند تهران به منزلش برسد يا به جائى برسد كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ،
چنانچه كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده ، بايد آن روز را روزه بگيرد واگر انجام
داده ، روزه آن روز بر أو واجب نيست .
مسأله 1723 - اگر مسافر بعد از ظهر به وطنش برسد ، يا به جائى برسد كه مىخواهد
ده روز در آنجا بماند ، نبايد آن روز را روزه بگيرد .
مسأله 1724 - مسافر وكسى كه از روزه گرفتن عذر دارد ، مكروه است در روز ماه
رمضان جماع نمايد ودر خوردن وآشاميدن كاملا خود را سير كند .
كساني كه روزه بر آنها واجب نيست
مسأله 1725 - كسى كه به واسطه پيرى نمىتواند روزه بگيرد ، يا براي أو مشقت
دارد ، روزه بر أو واجب نيست . ولى در صورت دوم بايد براي هر روز يك مد كه تقريبا ده
سير است گندم يا جو ومانند اينها به فقير بدهد .
مسأله 1726 - كسى كه بواسطة پيرى روزه نگرفته ، اگر بعد از ماه رمضان بتواند
روزه بگيرد ، بنابر احتياط واجب بايد قضاى روزههائى را كه نگرفته بجا آورد .
مسأله 1727 - اگر انسان مرضى دارد كه زياد تشنه مىشود ونمىتواند تشنگى را
تحمل كند ، يا براي أو مشقت دارد ، روزه بر أو واجب نيست . ولى در صورت دوم بايد براي
هر روز يك مد گندم يا جو ومانند اينها به فقير بدهد . واحتياط واجب آن است كه بيشتر از