( مسأله 323 ) مس نمودن خط قرآن ، يعنى رساندن جائى از بدن به خط
قرآن براي كسى كه وضو ندارد حرام است . ولى اگر قرآن را به زبان فارسي يا به
زبان ديگر ترجمه كنند مس آن اشكال ندارد .
( مسأله 324 ) جلوگيرى بچه وديوانه از مس خط قرآن واجب نيست ولى
اگر مس نمودن آنان بىاحترامى به قرآن باشد بايد آنان را جلوگيرى كنند .
( مسأله 325 ) كسى كه وضو ندارد بنابر احتياط واجب حرام است اسم
خداوند متعال وصفات خاصه أو را به هر زبانى نوشته شده باشد مس نمايد . وبهتر
آن است كه اسم مبارك پيغمبر وامام وحضرت زهراء عليهم السلام را هم مس
ننمايد .
( مسأله 326 ) اگر پيش از وقت نماز به قصد اين كه با طهارت باشد وضو
بگيرد يا غسل كند صحيح است . ونزديك وقت نماز هم اگر به قصد مهيا بودن براي
نماز وضو بگيرد اشكال ندارد .
( مسأله 327 ) كسى كه يقين دارد وقت داخل شده اگر نيت وضوى
واجب كند وبعد از وضو بفهمد وقت داخل نشده ، وضوى أو صحيح است .
( مسأله 328 ) مستحب است انسان براي نماز ميت وزيارة أهل قبور
ورفتن به مسجد وحرم امامان عليهم السلام وبراي همراه داشتن قرآن وخواندن ونوشتن
آن ، ومس حاشية قرآن ، وبراي خوابيدن وضو بگيرد . ونيز مستحب است كسى كه
وضو دارد دوباره وضو بگيرد ، واگر براي يكى از اين كارها وضو بگيرد هر كارى را
كه بايد با وضو انجام داد مىتواند بجا آورد ، مثلا مىتواند با آن وضو نماز بخواند .
چيزهائى كه وضو را باطل مىكند
( مسأله 329 ) هفت چيز وضو را باطل مىكند : ( ( أول ) ) بول . ( ( دوم ) )
غائط . ( ( سوم ) ) باد معده وروده كه از مخرج غائط خارج شود . ( ( چهارم ) ) خوابى كه
بواسطة آن چشم نبيند وگوش نشنود ، ولى اگر چشم نبيند وگوش بشنود وضو باطل
نمىشود . ( ( پنجم ) ) چيزهائى كه عقل را از بين مىبرد : مانند ديوانگى ومستى
وبيهوشى . ( ( ششم ) ) استحاضة زنان كه بعدا گفته مىشود . ( ( هفتم ) ) جنابت بلكه