غائط خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به
جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد . واحتياط واجب آنست كه اگر مشقت ندارد ، براي
هر نماز مخرج غائط را آب بكشد .
( مسأله 319 ) كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى
كند ، در صورتي كه ممكن باشد به مقدار نماز از خارج شدن بول وغائط جلوگيرى
نمايد بهتر آنست كه جلوگيرى نمايد ، اگر چه خرج داشته باشد ، بلكه اگر مرض
أو به آسانى معالجه شود ، بهتر آنست كه خود را معالجه نمايد .
( مسأله 320 ) كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى
كند ، بعد از آن كه مرض أو خوب شد ، لازم نيست نمازهائى را كه در وقت مرض
مطابق وظيفهاش خوانده قضا نمايد . ولى اگر در بين وقت نماز مرض أو خوب شود ،
بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند .
( مسأله 321 ) اگر كسى مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد
جلوگيرى كند ، بايد بوظيفه كساني كه نمىتوانند از بيرون آمدن بول وغائط
خوددارى كنند عمل نمايد .
چيزهائى كه بايد براي آنها وضو گرفت
( مسأله 322 ) براي شش چيز وضو گرفتن واجب است : ( ( أول ) ) براي
نمازهاى واجب غير از نماز ميت . ودر نمازهاى مستحب وضو شرط صحت است .
( ( دوم ) ) براي سجده وتشهد فراموش شده ، اگر بين آنها ونماز حدثى از أو سر زده مثلا
بول كرده باشد ، ولى براي سجده سهو واجب نيست وضو بگيرد . ( ( سوم ) ) براي طواف
واجب خانه كعبه .
( ( چهارم ) ) اگر نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه وضو
بگيرد . ( ( پنجم ) ) اگر نذر كرده باشد كه جائى از بدن خود را به خط قرآن برساند .
( ( ششم ) ) براي آب كشيدن قرآني كه نجس شده ، يا براي بيرون آوردن آن از مستراح
ومانند آن ، در صورتي كه مجبور باشد دست يا جاى ديگر بدن خود را به خط قرآن
برساند ، ولى چنانچه معطل شدن به مقدار وضو بىاحترامى به قرآن باشد ، بايد بدون
اين كه وضو بگيرد ، قرآن را از مستراح ومانند آن بيرون آورد ، يا اگر نجس شده آب
بكشد .