( مسأله 312 ) اگر بعد از نماز بفهمد كه وضوى أو باطل شده ولى شك
كند كه قبل از نماز باطل شده يا بعد از نماز ، نمازى كه خوانده صحيح است .
( مسأله 313 ) اگر انسان مرضى دارد كه بول أو قطره قطره مىريزد ، يا
نمىتواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه يقين دارد كه از أول وقت نماز
تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن ونماز خواندن مهلت پيدا مىكند ، بايد نماز را در
وقتي كه مهلت پيدا مىكند بخواند ، واگر مهلت أو به مقدار كارهاى واجب نماز
است ، بايد در وقتي كه مهلت دارد ، فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد ، وكارهاى
مستحب مانند اذان واقامه وقنوت را ترك نمايد .
( مسأله 314 ) اگر به مقدار وضو ونماز مهلت پيدا نمىكند ودر بين نماز
چند دفعه بول يا غائط از أو خارج مىشود ، كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگيرد
سخت نيست ، احتياط اين است كه ظرف آبى پهلوى خود بگذارد وهر وقت بول يا
غائط از أو خارج شد ، وضو بگيرد وبقيه نماز را بخواند ، اگر چه اظهر آن است
كه اگر همان نماز را با يك وضو بخواند كفايت مىكند .
( مسأله 315 ) كسى كه بول يا غائط طورى پى در پى از أو خارج مىشود
كه وضو گرفتن بعد از هر دفعه براي أو سخت است ، براي هر نمازش بدون اشكال
يك وضو كفايت مىكند ، بلكه اظهر اين است كه يك وضو براي چندين نماز نيز
كافى است ، مگر اين كه محدث بحدث ديگرى گردد ، وبهتر آنست كه براي
هر نماز يك وضو بگيرد ، ولى براي سجده وتشهد قضا شده ونماز احتياط وضوى
ديگر لازم نيست .
( مسأله 316 ) كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود ، لازم
نيست بعد از وضو فورا نماز بخواند ، اگر چه بهتر اين است كه به نماز مبادرت نمايد .
( مسأله 317 ) كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود ، بعد از
وضو گرفتن جائز است كه نوشته قرآن را مس نمايد ، اگر چه در غير حال نماز باشد .
( مسأله 318 ) كسى كه بول أو قطره قطره مىريزد بايد براي نماز به
وسيله كيسهاى كه در آن پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر
جلوگيرى مىكند ، خود را حفظ نمايد ، واحتياط واجب آنست كه پيش از هر
نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد ، ونيز كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن