آن است كه بقيه آن را در حال برخواستن بگويد .
( مسأله 1444 ) اگر بواسطة مرض ومانند آن در ركوع آرام نگيرد ،
نمازش صحيح است ، ولى بايد پيش از آن كه از حال ركوع خارج شود ، ذكر واجب
را به نحوى كه گذشت بگويد .
( مسأله 1045 ) هر گاه نتواند به اندازه ركوع خم شود ، بايد به چيزى تكيه
دهد وركوع كند ، واگر موقعى هم كه تكيه داده نتواند بطور معمول ركوع كند ،
بنابر احتياط بايد به هر اندازه مىتواند خم شود واشاره به ركوع نيز بنمايد ، واگر
هيچ نتواند خم شود ، بايد براي ركوع با سر اشاره نمايد .
( مسأله 1046 ) كسى كه براي ركوع بايد با سر اشاره كند اگر نتواند با
سر اشاره كند ، بايد به نيت ركوع چشمها را بر هم بگذارد وذكر آن را بگويد وبه نيت
برخواستن از ركوع ، چشمها را باز كند ، واگر از اين هم عاجز است بنابر احتياط
در قلب خود نيت ركوع كند وذكر آن را بگويد .
( مسأله 1047 ) كسى كه نمىتواند ايستاده ركوع كند ، ولى براي
ركوع مىتواند در حالي كه نشسته است خم شود ، بايد ايستاده نماز بخواند وبراي ركوع
با سر اشاره نمايد ، واحتياط مستحب آنست كه نماز ديگرى هم بخواند وموقع
ركوع آن بنشيند وبراي ركوع خم شود .
( مسأله 1048 ) اگر بعد از رسيدن به حد ركوع وآرام گرفتن بدن سر
بردارد ودو مرتبه به اندازه ركوع خم شود ، نمازش باطل است .
( مسأله 1049 ) بعد از تمام شدن ذكر ركوع ، بايد راست بايست وبعد از
آن كه بدن آرام گرفت به سجده رود ، واگر عمدا پيش از ايستادن ، يا پيش از آرام
گرفتن بدن به سجده رود نمازش باطل است .
( مسأله 1050 ) اگر ركوع را فراموش كند ، وپيش از آن كه به سجده برسد
يادش بيايد بايد بايستد بعد به ركوع رود ، وچنانچه به حالت خميدگى به ركوع
برگردد نمازش باطل است .
( مسأله 1051 ) اگر بعد از آن كه پيشانى به زمين رسيد ، يادش بيايد كه