( مسأله 1021 ) اگر در ركعت سوم يا چهارم مىخواست حمد بخواند
تسبيحات به زبانش آمد ، يا مىخواست تسبيحات بخواند حمد به زبانش آمد بايد
آن را رها كند ودوباره حمد يا تسبيحات را بخواند ، ولى اگر نيتش خواندن چيزى
بوده كه به زبانش آمده ، مىتواند همان را تمام كند ونمازش صحيح است .
( مسأله 1022 ) كسى كه عادت دارد ، در ركعت سوم وچهارم تسبيحات
بخواند ، اگر از عادت خود غفلت نمايد وبه قصد أداء وظيفة مشغول خواندن حمد
شود كفايت مىكند ، ولازم نيست دوباره حمد يا تسبيحات را بخواند .
( مسأله 1023 ) در ركعت سوم وچهارم مستحب است بعد از تسبيحات
استغفار كند ، مثلا بگويد ( ( استغفر الله ربى وأتوب اليه ) ) يا بگويد ( ( اللهم اغفر لي ) )
واگر نمازگزار پيش از خم شدن براي ركوع اگر چه مشغول گفتن استغفار يا بعد از
فراغ از آن باشد ، شك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد حمد يا
تسبيحات را بخواند .
( مسأله 1024 ) اگر در ركوع ركعت سوم يا چهارم شك كند كه حمد يا
تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند . واگر پيش از رسيدن به
حد ركوع شك كند لازم است برگردد وحمد يا تسبيحات را بخواند .
( مسأله 1025 ) هر گاه شك كند كه آية يا كلمهاى را درست گفته يا
نه ، مثلا شك كند كه قل هو الله أحد را درست گفته يا نه ، مىتواند به شك خود اعتنا
نكند ، ولى اگر احتياطا آن آية يا كلمه را دوباره بطور صحيح بگويد اشكال
ندارد . واگر چند مرتبه هم شك كند ، مىتواند چند بار بگويد اما اگر به وسواس
برسد وباز هم بگويد ، بنابر احتياط مستحب نمازش را دوباره بخواند .
( مسأله 1026 ) مستحب است در ركعت أول ، پيش از خواندن حمد
بگويد : ( ( أعوذ بالله من الشيطان الرجيم ) ) ودر ركعت أول ودوم نماز ظهر وعصر
بسم الله را بلند بگويد وحمد وسوره را شمرده بخواند ، ودر آخر هر آية وقف كند ،
يعنى آن را به آية بعد نچسباند ، ودر حال خواندن حمد وسوره به معناى آية توجه
داشته باشد . واگر نماز را به جماعت مىخواند بعد از تمام شدن حمد امام ، واگر