زانوى أو پائينتر از مردم ديگر است كه بايد خيلى خم شود تا دستش به زانو برسد ،
بايد به اندازه معمول خم شود .
( مسأله 1036 ) كسى كه نشسته ركوع مىكند ، بايد بقدرى خم شود
كه صورتش مقابل زانوها برسد ، وبهتر است بقدرى خم شود كه صورت نزديك
جاى سجده برسد .
( مسأله 1037 ) بهتر آنست كه در حال اختيار در ركوع ، سه مرتبه
( ( سبحان الله ) ) يا يك مرتبه ( ( سبحان ربى العظيم وبحمده ) ) بگويد وظاهر اين
است كه گفتن هر ذكرى كه به اين مقدار باشد كفايت مىكند . ولى در تنگى
وقت ودر حال ناچارى گفتن يك ( ( سبحان الله ) ) كافى است .
( مسأله 1038 ) ذكر ركوع بايد دنبال هم وبه عربى صحيح گفته شود .
ومستحب است آن را سه يا پنج يا هفت مرتبه بلكه بيشتر بگويند .
( مسأله 1039 ) در حال ركوع بايد به مقدار ذكر واجب ، بدن آرام باشد ، ودر
ذكر مستحب هم آرام بودن بدن در صورتي كه قصد خصوصيت نمايد أحوط است .
( مسأله 1040 ) اگر موقعى كه ذكر واجب ركوع را مىگويد ، بىاختيار
بقدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود ، بهتر اين است كه بعد از
آرام گرفتن بدن ، دوباره ذكر را بگويد ، ولى اگر كمي حركت كند كه از حال
آرام بودن بدن خارج نشود ، يا انگشتان را حركت دهد ، ضررى ندارد .
( مسأله 1041 ) اگر پيش از آن كه به مقدار ركوع خم شود وبدن آرام
گيرد ، عمدا ذكر ركوع را بگويد ، نمازش باطل است .
( مسأله 1042 ) اگر پيش از تمام شدن ذكر واجب ، عمدا سر از ركوع
بردارد نمازش باطل است ، واگر سهوا سر بردارد ، چنانچه پيش از آن كه از حال
ركوع خارج شود ، يادش بيايد كه ذكر ركوع را تمام نكرده ، بايد در حال آرامى بدن
ذكر را بگويد ، واگر بعد از آن كه از حال ركوع خارج شد يادش بيايد نمازش
صحيح است .
( مسأله 1043 ) اگر نتواند به مقدار ذكر در ركوع بماند ، احتياط واجب