است .
پنجم : آن كه در امر ونهى أو مفسده وضررى نباشد ، پس با احتمال عقلائي
به ضرر ومفسده ، ساقط مىشود .
درجات امر به معروف ونهى از منكر :
مسأله 2863 - لازمه ايمان به خداوند متعال وايمان به أنبياء عظام
صلوات الله عليهم أجمعين وايمان به احكام الهى آنست كه شخص مؤمن ، قلبا از منكر
ومعصيت خداوند متعالي ، منزجر باشد ومنكر را قلبا انكار كند .
مسأله 2864 - چون مقصود از امر به معروف ونهى از منكر آنست كه
مرتكب فعل حرام وترك واجب ، اين عمل را ترك كند پس اگر به مجرد اظهار
كراهت از اين عمل - ولو به اعراض وترك معاشرت ومراوده - مرتكب ، مرتدع
مىشود وترك مىكند ، كافى است در أداء وظيفة امر به معروف ونهى از منكر
وحاجت به امر ونهى علاوة نيست واين ، درجه أول از امر به معروف ونهى از منكر
است .
مسأله 2865 - درجه دوم از امر به معروف ونهى از منكر آنست كه اگر
مرتكب منكر ، با اظهار كراهت ، ترك معصيت نكرد با حسن خلق وكلام حسن أو را
امر به ترك منكر نمايد ومصالح ترك منكر وفعل معروف ومفاسد عكس آن را بيان
كند تا مرتكب ، متنبه شود وترك معصيت بنمايد ، واگر به همين مقدار مرتكب ،
متنبه شد ومعصيت را ترك كرد أداء وظيفة شده است .
مسأله 2866 - درجه سوم از امر به معروف ونهى از منكر آنست كه اگر
معصيت كار ، به زبان خوش وكلام حسن ، ترك معصيت نكرد با غلظت وكلام خشن
وتعيير وسرزنش ، امر ونهى كند با مراعاة ترتيب درجات زبرى وخشونت .
مسأله 2867 - درجه چهارم از امر به معروف ونهى از منكر آنست كه
معصيت كار ، از درجات مذكوره ، ترك معصيت نكند ومصر باشد در اين صورت اگر
بداند به زدن ، ترك مىكند ويا اقلا احتمال عقلائي باشد كه زدن ، مؤثر است واز