امر به معروف ونهى از منكر :
مسأله 2859 - امر به معروف ونهى از منكر ، يكى از تعاليم مهمه اسلامى
است كه حيثيت وشرافت وبقاء عزت وترقى وتعالى مسلمانان واجراء احكام ،
وجلوگيرى از فحشاء وفساد وتأمين امنيت اجتماعي ، به آن ، وابسته است .
مسأله 2860 - اگر معروف ، واجب باشد وانسان ملتفت شود كه شخصي
آن را ترك مىكند امر به آن - با شرائطى كه بعد ذكر مىشود - واجب است .
مسأله 2861 - معروف اگر مستحب باشد امر به آن مستحب است وچون
منكر عبارت است از فعل قبيح حرام ، نهى از آن واجب است ووجوب ، در هر دو
وجوب كفائي است وبه فعل ديگرى ، ساقط مىشود .
شرائط امر به معروف ونهى از منكر :
مسأله 2862 - شرائط امر به معروف ونهى از منكر پنج چيز است :
أول : آن كه آمر وناهى ، معروف ومنكر را بشناسد ويقين داشته باشد به وجوب
معروف وحرمت منكر ، وأيمن باشد از اشتباه خودش .
دوم : آن كه احتمال بدهد كه امر ونهى أو تأثير داشته باشد ، پس اگر
احتمال عقلائي ندهد كه امر ونهى أو اثر دارد ، وجوب آن ساقط مىشود .
سوم : آن كه كسى كه واجب را ترك نموده ويا فعل حرام را بجا آورده ،
اصرار به آن داشته باشد ، پس اگر بداند كه مرتدع شده وبعد مرتكب نمىشود ساقط
مىشود .
چهارم : آن كه واجب بودن معروف وحرام بودن منكر در حق فاعل ، منجز
وثابت باشد ودر ترك واجب وفعل حرام عذرى نداشته باشد ، پس اگر فاعل معتقد
باشد به مباح بودن فعل حرامى ويا به جواز ترك واجبي در اين صورت امر به معروف
ونهى از منكر ، ساقط مىشود . وهمينطور است در هر موردى كه تارك واجب وفاعل
حرام عذر داشته باشد . بلى از راه تنبيه غافل وارشاد جاهل ، تنبيه وارشاد ، لازم