مسأله 1327 - كسى كه به سفر مىرود اگر به جائى برسد كه اذان را نشنود ولى ديوار شهر
را ببيند ، يا ديوارها را نبيند وصداى اذان را بشنود ، چنانچه بخواهد در آنجا نماز بخواند ،
بنابر احتياط واجب بايد هم شكسته وهم تمام بخواند .
مسأله 1328 - مسافري كه به وطنش برمىگردد ، وقتي ديوار وطن خود را ببيند وصداى
اذان آن را بشنود ، بايد نماز را تمام بخواند ونيز مسافري كه مىخواهد ده روز در محلى
بماند ، وقتي ديوار آنجا را ببيند وصداى اذانش را بشنود ، بايد نماز را تمام بخواند
واحتياط مستحب آنست كه نماز را تأخير بيندازند تا به منزل برسند يا هم شكسته وهم
تمام بخوانند .
مسأله 1329 - هر گاه شهر در بلندى باشد كه از دور ديده شود ، يا بقدرى گود باشد
كه اگر انسان كمي دور شود ديوار آن را نبيند ، كسى كه از آن شهر مسافرت مىكند ،
وقتي به اندازهاى دور شود كه اگر آن شهر در زمين هموار بود ، ديوارش از آنجا ديده
نمىشد ، بايد نماز خود را شكسته بخواند . ونيز اگر پستى وبلندى خانهها بيشتر از
معمول باشد ، بايد ملاحظه معمول را بنمايد .
مسأله 1330 - اگر از محلى مسافرت كند كه خانه وديوار ندارد ، وقتي به جائى برسد
كه اگر آن محل ديوار داشت از آنجا ديده نمىشد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1331 - اگر بقدرى دور شود كه نداند صدائى را كه مىشنود صداى اذان است
يا صداى ديگر ، بايد نماز را شكسته بخواند . ولى اگر بفهمد اذان مىگويند وكلمات
آن را تشخيص ندهد ، بايد تمام بخواند .
مسأله 1332 - اگر بقدرى دور شود كه اذان خانهها را نشنود ولى اذان شهر را كه
معمولا در جاى بلند مىگويند بشنود ، نبايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1333 - اگر به جائى برسد كه اذان شهر را كه معمولا در جاى بلند
مىگويند نشنود ولى اذانى را كه در جاى خيلى بلند مىگويند بشنود ، بايد نماز را
شكسته بخواند .
مسأله 1334 - اگر چشم يا گوش أو يا صداى اذان غير معمولى باشد ، در محلى بايد
نماز را شكسته بخواند كه چشم متوسط ديوار خانهها را نبيند وگوش متوسط صداى