مظلومى با أو مسافرت كند ، نمازش شكسته است .
مسأله 1309 - اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند ، حرام نيست وبايد نماز را
شكسته بخواند .
مسأله 1310 - اگر براي لهو وخوش گذرانى به شكار رود ، نمازش تمام است
وچنانچه براي تهيه معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است واگر براي كسب وزياد
كردن مال برود ، احتياط واجب آنست كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند ، ولى
بايد روزه نگيرد .
مسأله 1311 - كسى كه براي معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر برمىگردد اگر
برگشتن به اندازه مسافت شرعي باشد چنانچه توبه كرده يا برگشت سفر مستقلى باشد
بايد نماز را شكسته بخواند واگر برگشت به اندازه مسافت شرعي نيست ولى مجموع
رفت وبرگشت به اندازه مسافت است احتياط لازم آن است كه نماز را هم شكسته
وهم تمام بخواند .
مسأله 1312 - كسى كه سفر أو سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد معصيت
برگردد ، چنانچه بقيه راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد كه با برگشت هشت
فرسخ شود وقصد اقامه ده روز نداشته باشد بايد نماز را شكسته بخواند واگر بقيه راه
به اندازه مسافت شرعي نباشد ولى مجموع راهى كه قبل از توبه رفته وبعد از توبه مىرود ،
به اندازه مسافت شرعي باشد احتياط لازم آن است كه نماز را هم شكسته وهم تمام
بخواند .
مسأله 1313 - كسى كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه بقيه
راه را براي معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ولى نمازهائى را كه شكسته خوانده
صحيح است .
شرط ششم - آن كه از صحرانشينهائى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند وهر جا
آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا كنند مىمانند وبعد از چندى بجاى ديگر
مىروند ، پس صحرانشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .
مسأله 1314 - اگر يكى از صحرانشينها براي پيدا كردن منزل وچراگاه