اذان معمولى را نشنود .
مسأله 1335 - اگر موقعى كه سفر مىرود شك كند كه به حد ترخص - يعنى :
جائى كه اذان را نشنود وديوار را نبيند - رسيده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند . ودر موقع
برگشتن ، اگر شك كند كه به حد ترخص رسيده يا نه بايد شكسته بخواند . ولى اگر در
برگشتن در همان جا كه در رفتن تمام خوانده شكسته بخواند بنابر احتياط لازم بايد
نمازى را كه در اين مكان تمام خوانده قضا نمايد ونمازى را كه شكسته خوانده تمام
اعاده نمايد واگر اعاده نكرد قضاء آن را تمام بجا آورد .
مسأله 1336 - مسافري كه در سفر از وطن خود عبور مىكند ، وقتي به جائى برسد كه
ديوار وطن خود را ببيند وصداى اذان آن را بشنود ، بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1337 - مسافري كه در بين مسافرت به وطنش رسيده ، تا وقتي در آنجا هست بايد
نماز را تمام بخواند ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود ، يا چهار فرسخ برود
وبر گردد ، وقتي به جائى برسد كه ديوار وطن را نبيند وصداى اذان آن را نشنود ، بايد نماز
را شكسته بخواند .
مسأله 1338 - محلى را كه انسان براي أقامت وزندگى خود اختيار كرده وطن
أو است ، چه در آنجا به دنيا آمده ووطن پدر ومادرش باشد ، يا خودش آن جا را براي
زندگى اختيار كرده باشد .
مسأله 1339 - اگر قصد دارد در محلى كه وطن اصليش نيست مدتي بماند وبعد
بجاى ديگر رود ، آنجا وطن أو حساب نمىشود .
مسأله 1340 - جائى را كه انسان محل زندگى خود را قرار داده وماندن خود را
در آنجا محدود به مقدار معين نكرده ومثل كسى كه آنجا وطن أو است در آنجا زندگى
مىكند كه اگر مسافرتى براي أو پيش آيد ، دوباره به همان جا برمىگردد ، اگر چه قصد
نداشته باشد كه هميشه در آنجا بماند ، وطن أو حساب مىشود .
مسأله 1341 - كسى كه در دو محل زندگى مىكند ، مثلا شش ماه در شهري وشش ماه
در شهر ديگر مىماند ، هر دو وطن أو است ونيز اگر بيشتر از دو محل را براي زندگى خود
اختيار كرده باشد ، همه آنها وطن أو حساب مىشود .