خون أو نشانه حيض دارد ، در هر دو ماه يك اندازه نيست مثلا در ماه أول ، از أول
ماه تا هفتم ودر ماه دوم از أول ماه تا هشتم ، خون أو نشانههاى حيض وبقيه نشانه
استحاضة را داشته باشد ، كه اين زن هم بايد روز أول ماه را روز أول عادت حيض
خود قرار دهد .
سوم : زنى كه دو ماه پشت سر هم در وقت معين ، سه روز يا بيشتر خون حيض
ببيند وبعد پاك شود ودو مرتبه خون ببيند وتمام روزهايى كه خون ديده با
روزهايى كه در وسط پاك بوده از ده روز بيشتر نشود ولى ماه دوم كمتر يا بيشتر
از ماه أول باشد ، مثلا در ماه أول هشت روز ودر ماه دوم نه روز باشد كه اين زن
هم بايد روز أول ماه را روز أول عادت حيض خود قرار دهد .
مسأله 484 - زنى كه عادت وقتيه دارد ، اگر در وقت عادت خود يا دو سه روز
پيش از عادت يا دو سه روز بعد از عادت ، خون ببيند بطورى كه بگويند حيض را
جلو يا عقب انداخته ، اگر چه آن خون نشانههاى حيض را نداشته باشد ، بايد به
احكامى كه براي زنهاى حائض گفته شد رفتار نمايد واگر بعد بفهمد حيض
نبوده ، مثل آن كه پيش از سه روز پاك شود ، بايد عبادتهايى را كه به جا نياورده
قضا نمايد .
مسأله 485 - زنى كه عادت وقتيه دارد ، اگر بيشتر از ده روز خون ببيند ونتواند
حيض را بواسطة نشانههاى آن تشخيص دهد ، بايد شماره عادت خويشان خود را
حيض قرار دهد ، چه پدرى باشند چه مادرى ، زنده باشند يا مرده . ولى در صورتي
مىتواند عادت آنان را حيض خود قرار دهد كه شماره روزهاى حيض همه آنان
يك اندازه باشد واگر شماره روزهاى حيض آنان يك اندازه نباشد ، مثلا عادت
بعضي پنج روز وعادت بعضي ديگر هفت روز باشد نمىتواند عادت آنان را
حيض خود قرار دهد . مگر كساني كه عادتشان با ديگران فرق دارد بقدرى كم
باشند كه در مقابل آنان هيچ حساب شوند كه در اين صورت بايد عادت بيشتر
آنان را حيض خود قرار دهد .