نقش متولى تنها در مسأله موقوفات مسجد است .
س : شخصي چيزى را وقف كرده بر اعلم علماى بلد يا امام جماعت مسجد . در
حال كه خود اعلم است يا امام جماعت آيا مىتواند از آن بهره ببرد ؟
ج : أحوط ترك است هر چند بعنوان توزيع نباشد وبعنوان اطلاق باشد وخود را
خارج نكرده باشد ويا بعدا داخل عنوان شود .
س : ملكي وقف روضه خوانى بوده از ترس رضاخان كه مبادا غصب كنند آن را
فروخته واز عالمي سؤال كرده گفته نبايد مىفروختى حاليه به مقدار ثمن آن
جاى ديگرى را وقف كنيد ، واين شخص 2 دانگ منزل خود را وقف كرده
وبه مصرف مزبور مىرساند . حال شخص فوت كرده منزل ، دو دانگ وقف است
وچهار دانگ ملك ورثه . آيا مىتواند دو دانگ را بفروشند وبجاى آن منزل
كوچكتر شش دانگى بخرند ووقف كنند يا نه ؟
ج : خوف غصب از مصاديق خوف خراب است وبيع مذكور صحيح بوده وثمن آن
ملك ديگرى كه خريدارى شده احتياج به صيغه وقف ندارد وبا ثمن حكم
وفقيت بدليه مىشود . ووقف بدلي با وقف اصلى فرق دارد پس جواز بيع آن
محتاج وجود مسوغات نيست بلكه هر گاه متولى صلاح بداند جايز است .
س : بعضي از باغات وأراضي وروستاها از قديم الأيام بين عده كثيرى شهرت به
وقفيت پيدا كرده ولى ابدا وقفنامهاى ، مدركى در دست نيست آيا وقفيت ثابت مىشود ؟
ج : شهرت تا موجب علم واطمينان نشود حجت نيست ولى يدي كه معنون به
عنوان وقفيت باشد حجت شرعيه است بر وقف هر گاه بلا معارض باشد .
س : آيا وقف بر كافر ذمي صحيح است ؟
ج : وقف بر ذمي ومرتد ملى بنابر اظهر جواز است .
س : منزلي را وقف كرده براي مسجد ، در ضمن وقف ، شرط كرده كه ما دام العمر
خود در آن سكونت كند ، آيا صحيح است ؟
ج : اگر مدت معين را ذكر كند تا از جهل خارج شود مانعى ندارد وعدم ترتب
وعدم ترتب احكام مسجد در مدت مذكور مانعى ندارد ، چون احكام مربوط به