شرط أول : آن كه آب وضو پاك باشد .
شرط دوم : آن كه مطلق باشد .
مسأله 264 - وضو با آب نجس وآب مضاف باطل است ، اگر چه انسان نجس
بودن يا مضاف بودن آن را نداند يا فراموش كرده باشد ، واگر با آن وضو نمازى هم
خوانده باشد ، بايد آن نماز را دوباره با وضوى صحيح بخواند .
مسأله 265 - اگر غير از آب گل آلود مضاف آب ديگرى براي وضو ندارد ،
چنانچه وقت نماز تنگ است بايد تيمم كند ، واگر وقت دارد بايد صبر كند تا آب
صاف شود ووضو بگيرد .
شرط سوم : آن كه آب وضو وفضائى كه در آن وضو مىگيرد مباح باشد .
مسأله 266 - وضو با آب غصبى وبا آبى كه معلوم نيست صاحب آن راضى
است يا نه حرام وباطل است ، ولى اگر سابقا راضى بوده وانسان نمىداند كه از
رضايتش برگشته يا نه ، وضو صحيح است ، ونيز اگر آب وضو از صورت ودستها در
جاى غصبى بريزد ، چنانچه تصرف در جاى غصبى باشد ويا مستلزم تصرف
باشد ، وضوى أو باطل است .
مسأله 267 - وضو گرفتن از حوض مدرسهاى كه انسان نمىداند آن حوض را
براي همه مردم وقف كردهاند يا براي محصلين همان مدرسه ، در صورتي كه
معمولا مردم از آب آن وضو بگيرند اشكال ندارد .
مسأله 268 - كسى كه نمىخواهد در مسجدى نماز بخواند اگر نداند حوض آن
را براي همه مردم وقف كردهاند يا براي كساني كه در آنجا نماز مىخوانند ،
نمىتواند از حوض آن وضو بگيرد ، ولى اگر معمولا كساني هم كه نمىخواهند در
آنجا نماز بخوانند از حوض آن وضو مىگيرند ، مىتواند از حوض آن وضو بگيرد .
مسأله 269 - وضو گرفتن از حوض تيمچهها ومسافرخانهها ومانند اينها براي
كساني كه ساكن آنجاها نيستند ، در صورتي صحيح است كه معمولا كساني
هم كه ساكن آنجاها نيستند ، با آب آنها وضو بگيرند .