به زبانش آمد ، يا مىخواست تسبيحات بخواند حمد به زبانش آمد بنا بر احتياط
واجب بايد آن را رها كند ودوباره حمد يا تسبيحات را بخواند . ولى اگر عادتش
خواندن چيزى بوده كه به زبانش آمده ، مىتواند همان را تمام كند ونمازش
صحيح است .
مسأله 1005 - كسى كه عادت دارد در ركعت سوم وچهارم تسبيحات بخواند
اگر بدون قصد مشغول خواندن حمد شود كفايت مىكند .
مسأله 1006 - در ركعت سوم وچهارم مستحب است بعد از تسبيحات استغفار
كند ، مثلا بگويد : ( استغفر الله ربى وأتوب اليه ) يا بگويد ( اللهم اغفر لي ) ، واگر به
گمان آن كه حمد يا تسبيحات را گفته مشغول گفتن استغفار شود وشك كند كه
حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا ننمايد ولى اگر نمازگزار
پيش از خم شدن براي ركوع در حالي كه مشغول گفتن استغفار نيست ، شك كند
كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد حمد يا تسبيحات را بخواند .
مسأله 1007 - اگر در ركوع ركعت سوم يا چهارم شك كند كه حمد يا
تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند ولى چنانچه در حال رفتن
به ركوع شك كند كه حمد يا تسبيحات را خوانده يا نه بنابر احتياط واجب بايد
برگردد وحمد وسوره را بخواند .
مسأله 1008 - هر گاه شك كند كه آية يا كلمهاى را درست گفته يا نه اگر به
چيزى كه بعد از آن است مشغول نشده ، بايد آن آية يا كلمه را بطور صحيح بگويد
واگر به چيزى كه بعد از آن است مشغول شده ، چنانچه آن چيز ركن باشد مثل آن
كه در ركوع شك كند كه فلان كلمه از سوره را درست گفته يا نه ، بايد به شك
خود اعتنا نكند ، واگر ركن نباشد ، مثلا موقع گفتن ( الله الصمد ) شك كند كه
( قل هو الله أحد ) را درست گفته يا نه ، باز هم مىتواند به شك خود اعتنا نكند ،
ولى احتياط مستحب است آن آية وكلمه را بطور صحيح بگويد .
مسأله 1009 - مستحب است در ركعت أول ، پيش از خواندن حمد بگويد :