يا به جاى حرفى حرف ديگر بگويد مثلا به جاى ( ض ) ( ظ ) بگويد يا جايى كه
بايد بدون زير وزبر خوانده شود ، زير وزبر بدهد ، يا تشديد را نگويد نماز أو باطل
است .
مسأله 993 - اگر انسان كلمهاى را صحيح بداند ودر نماز همان طور بخواند
وبعد بفهمد غلط خوانده بايد دوباره نماز را بخواند ويا اگر وقت گذشته قضا نمايد .
مسأله 994 - اگر زير وزبر كلمهاى را نداند بايد ياد بگيرد ولى اگر كلمهاى را
كه وقف كردن آخر آن جايز است هميشه وقف كند ياد گرفتن زير وزبر آن لازم
نيست ونيز اگر نداند مثلا كلمهاى به ( س ) است يا به ( ص ) بايد ياد بگيرد
وچنانچه دو جور يا بيشتر بخواند ، مثل آن كه در ( اهدنا الصراط المستقيم ) ، مستقيم را
يك مرتبه با سين ويك مرتبه با صاد بخواند نمازش باطل است .
مسأله 995 - اگر در كلمهاى واو باشد وحرف قبل از واو در آن كلمه پيش
داشته باشد وحرف بعد از واو در آن كلمه همزه ( ء ) باشد مثل كلمه سوء بايد آن واو
را مد بدهد يعنى آن را بكشد وهم چنين اگر در كلمهاى الف باشد وحرف قبل
از الف در آن كلمه زبر داشته باشد وحرف بعد از الف در آن كلمه همزه باشد
مثل جاء بايد الف آن را بكشد ونيز اگر در كلمهاى ( ى ) باشد وحرف پيش از
( ى ) در آن كلمه زير داشته باشد وحرف بعد از ( ى ) در آن كلمه همزه باشد مثل
( جئ ) بايد ( ى ) را با مد بخواند واگر بعد از اين واو والف و ( ى ) به جاى همزه
( ء ) حرفى باشد كه ساكن است يعنى زير وزبر وپيش ندارد باز هم بايد اين سه
حرف را با مد بخواند ، مثلا در ( ولا الضالين ) كه بعد از الف حرف لام ساكن
است ، بايد الف آن را با مد بخواند .
مسأله 996 - احتياط مستحب آن است كه در نماز ، وقف به حركت ووصل به
سكون ننمايد ومعنى وقف به حركت آن است كه زير يا زبر يا پيش آخر كلمهاى
را بگويد وبين آن كلمه وكلمه بعدش فاصله دهد ، مثلا بگويد ( الرحمن الرحيم )
وميم الرحيم را زير بدهد وبعد قدرى فاصله دهد وبگويد ( مالك يوم الدين ) ، ومعنى