نجس مىماند ، وبراي پاك شدن آنجا بايد گودالى حفر كنند ، كه آب در آن جمع
شود ، بعد آب را بيرون بياورند وگودال را با خاك پاك پر كنند .
( 182 ) اگر ظاهر سنگ نمك ومانند آن نجس شود ، با آب كمتر از كر هم پاك
مىشود .
( 183 ) اگر از شكر آب شده نجس ، قند بسازند ودر آب كر يا جارى بگذارند
پاك نمىشود
زمين ( 184 ) زمين با پنج شرط ، كف پا وته كفش نجس را پاك مىكند :
أول : آن كه زمين بنا بر أحوط از عين نجاست وآنچه در حكم نجاست است پاك
باشد ، بنا بر اين زمينى كه آلوده به بول شده وهنوز تطهير نشده ، پاك كننده نيست ،
هر چند خشك شده باشد .
دوم : آن كه زمين خشك باشد ورطوبتى كه سرايت به جاى ديگر كند نداشته
باشد بنا بر أحوط .
سوم : آن كه اگر عين نجس مثل خون وبول ، يا متنجس مثل گلى كه نجس شده
در كف پا وته كفش باشد ، به واسطه راه رفتن يا ماليدن پا به زمين يا به هر سبب
ديگرى بر طرف شود .
چهارم : آن كه زمين بايد خاك يا سنگ يا آجر فرش ومانند اينها باشد ، پس با راه
رفتن روى فرش وحصير وسبزه ، كف پا وته كفش نجس پاك نمىشود .
پنجم : آن كه كف پا وته كفش به واسطه راه رفتن نجس شده باشد ، پس اگر به
واسطه غير راه رفتن نجس شده باشد ، بنا بر اظهر به واسطه راه رفتن پاك نمىشود .
( 185 ) پاك شدن كف پا وته كفش نجس ، به واسطه راه رفتن روى آسفالت
وروى زمينى كه با چوب فرش شده يا هر چيزى كه به آن زمين نگويند ، محل اشكال
است ، واظهر بقاء نجاست است .
( 186 ) بعد از بر طرف شدن عين نجاست ، بنا بر اظهر تماس كف پا وته كفش