برند وآب پيش از آن كه به واسطه رنگ پارچه مضاف شود به تمام آن برسد ، آن
لباس پاك مىشود اگر چه موقع فشار دادن ، آب مضاف يا رنگين از آن بيرون آيد .
وهمچنين است در شستن با آب قليل با ساير شرايط .
( 170 ) اگر لباسى را در آب كر يا جارى آب بكشند وبعد مثلا لجن در آن ببينند ،
چنانچه احتمال ندهند كه جلوگيرى از رسيدن آب كرده ، آن لباس پاك است .
( 171 ) اگر بعد از آب كشيدن لباس ومانند آن ، خرده گل يا اشنان در آن ديده
شود پاك است ، ولى اگر آب نجس به باطن گل يا اشنان رسيده باشد ظاهر گل
واشنان پاك وباطن آنها نجس است ( اشنان گياهى است كه در شستشو استفاده
مىشود ) .
( 172 ) هر چيز نجس ، تا عين نجاست را از آن بر طرف نكنند پاك نمىشود ،
ولى اگر بو يا رنگ نجاست در آن مانده باشد اشكال ندارد ، پس اگر خون را از لباس
بر طرف كنند ولباس را آب بكشند ورنگ خون در آن بماند پاك مىباشد ، اما
چنانچه به واسطه بو يا رنگ يقين كنند يا احتمال دهند كه ذره هاى نجاست در آن
چيز مانده ، نجس است .
( 173 ) حناى نجس را اگر به سر يا ريش ببندند ، بعد از شستن ريش وسر ، رنگ
آن پاك است . وآنچه از اجزاء كوچك آن باقي بماند ، بعد از شستن ، ظاهر آنها پاك
مىشود .
( 174 ) اگر نجاست بدن را در آب كر يا جارى بر طرف كنند ، بدن پاك مىشود
وبيرون آمدن ودوباره در آب رفتن لازم نيست .
( 175 ) غذاى نجسى كه لاي دندان ها مانده ، اگر آب در دهان بگردانند وبه
تمام غذاى نجس برسد پاك مىشود در صورتي كه يقين كند آب مطلق به همه جاى
نجس رسيده ، با تعدد در آنچه تعدد در آن لازم است .
( 176 ) اگر موى سر وصورت را با آب قليل آب بكشند ، بنا بر احتياط واجب
بايد فشار دهند كه غساله آن جدا شود اگر چه محتاج به تعدد شستن نباشد در
صورتي كه آب در لابلاى موها فرو رفته باشد .
( 177 ) اگر جايى از بدن يا لباس را با آب قليل آب بكشند ، أطراف آن جا كه