با زمين كافى است اگر چه راه رفتن وماليدن صدق ننمايد . ولى براي پاك شدن كف
پا وته كفش بهتر است پانزده قدم يا بيشتر راه بروند اگر چه به كمتر از پانزده قدم يا
ماليدن پا به زمين ، عين نجاست بر طرف شود .
( 187 ) لازم نيست كف پا وته كفش نجس ، تر باشد بلكه اگر خشك هم باشد
به وسيله راه رفتن پاك مىشود .
( 188 ) بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد مقدارى از
أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد .
( 189 ) كسى كه با دست وزانو راه مىرود ، اگر دست يا زانوى أو نجس شود ،
با راه رفتن پاك مىگردد . وهم چنين است ته عصا وته پاى مصنوعى ونعل
چهار پايان وچرخ اتومبيل وگارى ومانند اينها بنا بر اظهر .
( 190 ) اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ نجاست در كف پا يا ته كفش بماند اشكال
ندارد ولى ذره هاى كوچك كه معلوم باشد اشكال دارد .
( 191 ) درون كفش ومقدارى از كف پا كه به زمين نمىرسد به واسطه راه رفتن
پاك نمىشود ، ولى جورابى كه به جاى كفش از آن استفاده مىشود با راه رفتن پاك
مىشود اگر چه جوراب از پوست درست نشده باشد .
آفتاب ( 192 ) آفتاب با پنج شرط ، زمين وساختمان وچيزهايى مانند درب وپنجره كه
در ساختمان به كار برده شده ، وهم چنين ميخى را كه به ديوار كوبيده اند پاك مىكند :
1 - چيز نجس به طورى تر باشد كه اگر چيز ديگرى به آن برسد تر شود ، پس اگر
خشك باشد بايد به وسيله اى آن را تر كنند تا آفتاب خشك كند .
2 - اگر عين نجاست در آن چيز باشد پيش از تابيدن آفتاب آن را بر طرف كنند .
3 - چيزى از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند ، پس اگر آفتاب از پشت پرده يا ابر
ومانند اينها بتابد وچيز نجس را خشك كند ، آن چيز پاك نمىشود ، ولى اگر ابر به
قدرى نازك باشد كه از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند اشكال ندارد .