اجاره ( 1719 ) اجاره دهنده وكسى كه چيزى را اجاره مىكند بايد مكلف وعاقل
باشند وبه اختيار خودشان اجاره را انجام دهند ، ونيز بايد در مال خود حق تصرف
داشته باشند ، پس سفيه چون حق ندارد در مال خود تصرف كند ، اگر چيزى را
اجاره كند يا اجاره دهد صحيح نيست . ولى بنا بر اظهر اگر طفل مميز با اجازه ولى ،
چيزى را اجاره دهد صحيح است وهم چنين است اگر بعد از بلوغ به اجاره سابقش
رضايت دهد ، ولى در مجنون اگر چه ولى هم اجازه دهد ، اجاره أو صحيح نيست .
( 1720 ) انسان مىتواند از طرف ديگرى وكيل شود ومال أو را اجاره دهد .
همچنين ولى يا قيم يا وصى مىتواند مال طفل را اجاره دهد ، ويا خود آن طفل را
أجير ديگرى نمايد ، اما وقتي كه علم به بلوغ همراه با رشد أو پيدا شد ، ولايت أو
ساقط است وادامه آن اجاره بستگى به اجازه خودش دارد .
( 1721 ) اجاره دهنده ومستأجر لازم نيست صيغه اجاره را به عربى بخوانند ،
بلكه اگر مالك به كسى بگويد ، ملك خود را به تو اجاره دادم ، وأو بگويد ، قبول
كردم ، اجاره صحيح است . وهم چنين اگر حرفى نزنند ومالك به قصد اين كه ملك
را اجاره دهد ، آن را به مستأجر واگذار كند وأو هم به قصد اجاره كردن بگيرد ، اجاره
صحيح است .
( 1722 ) اگر انسان بدون صيغه اجاره بخواهد براي انجام عملي أجير شود ،
همين كه مشغول آن عمل شد اجاره صحيح است ، يعنى كار أو دلالت بر قبول دارد .
( 1723 ) كسى كه نمىتواند حرف بزند ، اگر با اشاره بفهماند كه ملك را اجاره
داده يا اجاره كرده ، صحيح است .