ظالم باشد ، بايد نماز را تمام بخواند ، واگر ناچار باشد يا مثلا براي نجات دادن
مظلومى با أو مسافرت كند ، نمازش شكسته است .
( 1057 ) اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند حرام نيست وبايد نماز را
شكسته بخواند .
( 1058 ) اگر براي لهو وخوشگذرانى به شكار رود نمازش تمام است وچنانچه
براي تهيه معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است واگر براي كسب وزياد كردن
مال برود ، پس اگر از كساني مىشود كه شغلشان در مسافرت كردن است نمازش
تمام است وروزه مىگيرد . واگر نه احتياط واجب در جمع بين شكسته وتمام است
ولى روزه را افطار مىكند .
( 1059 ) كسى كه سفرش براي معصيت است اگر در بين راه توبه كرده ، در
صورتي كه باقيمانده سفر به اندازه مسافت شرعي باشد نمازش شكسته است واگر
توبه نكرده وپس از ارتكاب معصيت ويا بدون آن برگشت در صورتي كه بقيه سفر
به اندازه مسافت شرعي باشد بنابر اظهر نماز را شكسته مىخواند .
( 1060 ) اگر قسمتى از سفر براي كار حرام وقسمتى ديگر براي كار غير حرام
باشد آن قسمت سفر كه براي غير حرام است ملاك شروع مسافت شرعي براي
شكسته بودن نماز است .
شرط ششم : از صحرانشين هايى نباشد كه در بيابان ها گردش مىكنند وهر جا آب
وخوراك براي خود وحيواناتشان پيدا كنند مىمانند وبعد از چندى به جاى ديگر
مىروند ، وصحرا نشين ها در اين مسافرت ها بايد نماز را تمام بخوانند .
شرط هفتم : شغل أو مسافرت نباشد ، بنا بر اين شتردار وراننده وچوبدار وكشتيبان
ومانند اينها ، اگر چه براي بردن اثاثيه منزل خود مسافرت كنند ، نمازشان تمام
است .
( 1061 ) كسى كه شغلش مسافرت است اگر براي كار ديگرى ، مثلا براي زيارة
يا حج مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند ، ولى اگر مثلا راننده ، عده اى را