( 787 ) اگر ركوع را فراموش كند وبعد از حمد وسوره بنشيند ويادش بيايد كه
ركوع نكرده ، بايد أول بايستد وسپس به ركوع رود واگر بدون اين كه بايستد ، به حال
خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده ، نماز أو باطل
است .
( 788 ) موقعى كه ايستاده ، بايد بدن را عمدا حركت ندهد وبه طرفي خم
نشود وبه جايى تكيه نكند ولى اگر از روى ناچارى باشد ، يا در خم شدن براي ركوع
پاها را حركت دهد اشكال ندارد .
( 789 ) اگر موقعى كه ايستاده ، از روى فراموشى بدن را حركت دهد ، يا به
طرفي خم شود ، يا به جايى تكيه كند ، اشكال ندارد ولى در قيام موقع گفتن
تكبيرة الاحرام وقيام متصل به ركوع اگر از روى فراموشى هم باشد ، بنابر احتياط
واجب ، بايد نماز را تمام كند ودوباره بخواند .
( 790 ) احتياط واجب آن است كه در موقع ايستادن هر دو پا روى زمين باشد ،
ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا باشد واگر روى يك پا هم باشد اشكال
ندارد . واگر ايستادن صدق كرد واز روى فراموشى روى يك پا قرار گرفت نمازش
باطل نيست ، گرچه محل احتياط است .
( 791 ) كسى كه مىتواند درست بايستد لازم است پاها را طورى گشاد نگذارد
كه به حال ايستادن معمولى نباشد ولى اگر بگويند ايستاده است ويا از روى
فراموشى پاها را بيش از متعارف باز كرد نمازش باطل نمىشود ، گرچه محل احتياط
است .
( 792 ) حركت دادن دست وانگشتان در موقع خواندن حمد وساير حالات
اشكال ندارد .
( 793 ) اگر در بين نماز از ايستادن عاجز شود ، بايد بنشيند واگر از نشستن هم ،
به همه اقسامش عاجز شود ، بايد بخوابد ، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى
نخواند .
( 794 ) انسان تا مىتواند ايستاده نماز بخواند ، نبايد بنشيند مثلا كسى كه در
موقع ايستادن بدنش حركت مىكند ، يا مجبور است به چيزى تكيه دهد ، يا بدنش را