در أيام عادت يا با نشانه هاى حيض خون ببيند ، خون دوم حيض است وخون
أول هر چند در روزهاى عادتش باشد حيض نيست ، ولى احتياط آن است كه در
أيام خون أول وپاكى وسط اگر مجموع بيش از ده روز نباشد ، بين وظايف حائض
ومستحاضة جمع كند .
مسائل حيض
( مسأله 446 ) : چند چيز بر حائض حرام است :
أول : نماز وروزه وطواف واعتكاف ، ولى انجام عبادتهائى كه مىتوان بي وضو
وغسل وتيمم انجام داد - مانند نماز ميت - اشكالى ندارد .
دوم : همه چيزهائى كه بر جنب حرام است ودر احكام جنابت گذشت .
سوم : جماع كردن در فرج ، كه بر مرد وزن حرام است ، هر چند به مقدار ختنه
گاه داخل شود ومنى هم بيرون نيايد ، بلكه احتياط لازم است كه مقدار كمتر از
ختنه گاه را هم داخل نكند . اما وطى زن در دبر چه حائض باشد چه نباشد بنابر
احتياط لازم جايز نيست .
( مسأله 447 ) : جماع كردن در روزهائى هم كه حيض زن قطعي نيست ولى
شرعا بايد براي خود حيض قرار دهد حرام است ، پس زنى كه بيشتر از ده روز
خون مىبيند وبايد به دستوري كه بعدا مىآيد روزهاى عادت خويشان خود را
حيض قرار دهد ، شوهرش نمىتواند در آن روزها با أو نزديكى نمايد .
( مسأله 448 ) : مردى كه با زن خود در حال حيض نزديكى كند ، لازم است
استغفار نمايد ، وبنابر احتياط واجب كفاره نيز بدهد ، وكفاره آن بيان مىشود .
( مسأله 449 ) : غير از نزديكى كردن با زن حائض ، ساير لذتها وبهره ها
مانند بوسيدن وملاعبه نمودن ، اشكال ندارد .
( مسأله 450 ) : كفاره نزديكى هنگام حيض در قبل ، وبنابر احتياط واجب
در دبر نيز ، در ثلث أول أيام حيض ، هيجده نخود طلاى سكه دار ، ودر ثلث دوم نه
نخود ، ودر ثلث سوم چهار نخود ونيم است ، بنابر اين اگر أيام عادت شش روز