مقدار دست خود صورتش را بشويد ، ونيز اگر در پيشانى أو مو روئيده يا جلو
سرش مو ندارد ، بايد به اندازه معمول پيشانى را بشويد .
( مسأله 243 ) : اگر احتمال دهد چركى يا مانع ديگرى در ابروها
وگوشه هاى چشم ولب أو هست كه نمىگذارد آب به آنها برسد ، چنانچه احتمال أو
در نظر مردم بجا باشد ، بايد هنگام وضو يا پيش از آن كاوش كند كه اگر مانعى
باشد بر طرف نمايد .
( مسأله 244 ) : اگر پوست صورت از لاي موها پيدا باشد ، بايد آب را به
پوست برساند ، واگر پيدا نباشد شستن مو كافى است ، ورساندن آب به زير مو
لازم نيست .
( مسأله 245 ) : اگر شك كند كه پوست صورت از لاي موها پيداست يا نه ،
بنابر احتياط واجب بايد مو را بشويد وآب را به پوست هم برساند .
( مسأله 246 ) : شستن داخل بيني ومقدارى از لب وچشم كه در وقت بستن
ديده نمىشود واجب نيست ، ولى براي آن كه يقين كند از جاهائى كه بايد شسته
شود چيزى باقي نمانده ، واجب است مقدارى از آنها را هم بشويد ، وكسى كه
نمى دانسته بايد اين مقدار را بشويد ، اگر بداند در وضوهائى كه گرفته مقدار واجب
را شسته ، نمازهاى گذشته صحيح است ، وقضاى نمازهائى كه وقت آنها گذشته
واجب نيست هر چند أحوط است .
( مسأله 247 ) : صورت ودستها را بايد از بالا به پائين شست ، واگر از پائين
به بالا بشويد وضويش باطل است .
( مسأله 248 ) : اگر دست را تر كند وبه صورت ودستها بكشد ، چنانچه
ترى دست به اندازه اى باشد كه به سبب كشيدن دست ، آب كمي بر آنها جارى
شود كافى است .
( مسأله 249 ) : پس از شستن صورت بايد دست راست وپس از آن دست
چپ را از آرنج تا سر انگشتها بشويد .
( مسأله 250 ) : براي آن كه يقين كند آرنج را كاملا شسته بايد مقدارى بالاتر
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 50
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٥٠