راست وپاى چپ را با دست چپ مسح كند .
( مسأله 257 ) : احتياط واجب آن است كه پهناى مسح پا به اندازه پهناى سه
انگشت بسته باشد ، بلكه به احتياط مستحب با تمام كف دست مسح نمايد هر چند
تمام پا مسح نشود .
( مسأله 258 ) : در مسح پا ، بايد دست را بر سر انگشتها بگذارد وبه پشت پا
بكشد ، نه آن كه تمام دست را روى پا بگذارد وكمي بكشد .
( مسأله 259 ) : در مسح سر وروى پا ، بايد دست را روى آنها بكشد ، واگر
دست را نگهدارد وسر يا پا را به آن بكشد وضو باطل است ، ولى اگر هنگامى كه
دست را مىكشد ، سر يا پا كمي حركت كند اشكال ندارد .
( مسأله 260 ) : جاى مسح بايد خشك باشد ، واگر به قدرى تر باشد كه
رطوبت كف دست به آن اثر نكند مسح باطل است . ولى اگر ترى آن به اندازه اى
كم باشد كه مانع از تأثير رطوبت مسح نباشد اشكال ندارد .
( مسأله 261 ) : اگر در كف دست رطوبتى براي مسح نمانده نمىتواند دست
را با آب خارج تر كند ، بلكه بايد از ريش يا ابروها يا مژگان خود رطوبت بگيرد
وبا آن مسح نمايد .
( مسأله 262 ) : اگر رطوبت كف دست تنها به اندازه مسح سر باشد ، سر را با
همان رطوبت مسح كند ، وبراي مسح پاها از ريش يا ابروها ومژگان خود
رطوبت بگيرد .
( مسأله 263 ) : مسح كردن از روى جوراب وكفش باطل است . واگر به
سبب سرماى شديد يا ترس از دزد ودرنده ويا تقيه ومانند اينها نتواند كفش يا
جوراب را بيرون آورد بايد تيمم نمايد ، واگر كفش يا جوراب نجس نيست
احتياط مستحب آن است كه وضو هم بگيرد وبر كفش يا جوراب مسح كند .
( مسأله 264 ) : اگر روى پا نجس باشد ونتواند براي مسح آن را آب بكشد
بايد تيمم نمايد . وبنابر احتياط وضو هم بگيرد ، وچيز پاكى روى پا بگذارد وبر
آن مسح كند .
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 52
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٥٢