شرط كند كه هنگام تلف شدن عارية كننده ضامن باشد ، يا چيزى را كه عارية كرده
طلا ونقره باشد ، بايد عوض آن را بدهد .
( مسأله 2279 ) : اگر طلا ونقره را عارية نمايد وشرط كند كه اگر تلف شود
ضامن نباشد ، چنانچه تلف شود محل اشكال است .
( مسأله 2280 ) : اگر عارية دهنده بميرد ، عارية گيرنده بايد مال عارية شده را
به ورثه أو يا ولى آنها بدهد .
( مسأله 2281 ) : اگر عارية دهنده ديوانه يا سفيه شود كه شرعا نتواند در مال
خود تصرف كند ، عارية كننده بايد مالي را كه عارية كرده به ولى أو بدهد .
( مسأله 2282 ) : كسى كه چيزى را عارية داده هر وقت بخواهد مىتواند آن
را دوباره بگيرد ، وكسى هم كه عارية كرده هر وقت بخواهد مىتواند آن را
باز گرداند .
( مسأله 2283 ) : عارية دادن چيزى كه استفاده حلال ندارد جايز نيست ، مانند
آلات لهو وشطرنج وقمار يا ظرف طلا ونقره براي به كار بردن ، ولى عارية دادن
ظرف طلا ونقره براي تزيين جايز است هر چند احتياط در ترك است .
( مسأله 2284 ) : عارية دادن گوسفند براي استفاده از شير وپشم آن ، وعارية
دادن حيوان نر براي كشيدن بر مادة صحيح است .
( مسأله 2285 ) : اگر مال عارية كرده را به مالك يا وكيل يا ولى أو بدهد
سپس آن مال تلف شود ، عارية كننده ضامن نيست ، ولى اگر بي اجازه صاحب مال
يا وكيل يا ولى أو آن را به جائى ببرد هر چند جائى باشد كه صاحبش معمولا به
آنجا مىبرده - مانند اين كه أسب را در اصطبلى كه صاحبش براي آن مهيا كرده
ببندد - سپس تلف شود ، يا كسى آن را تلف كند ضامن است .
( مسأله 2286 ) : اگر چيز نجس را براي استفاده اى كه شرط آن پاكى است
عارية دهد ، بايد نجس بودن آن را به كسى كه عارية مىكند بگويد .
( مسأله 2287 ) : مال عارية شده را نمىتوان بي اجازه مالكش به ديگرى
عارية داد .
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 415
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٤١٥