بايد عوض آن را بدهد .
( مسأله 2260 ) : كسى كه نمىتواند امانت را نگهدارى نمايد ، چنانچه امانت
گذار متوجه حال أو نباشد بنابر احتياط لازم نبايد قبول كند ، وبر فرض قبول حال
خود را اعلام نمايد .
( مسأله 2261 ) : اگر شخص به صاحب مال بفهماند كه براي نگهدارى مال أو
حاضر نيست ، چنانچه أو مال را بگذارد وبرود وآن مال تلف شود ، كسى كه امانت
را قبول نكرده ضامن نيست ، ولى احتياط مستحب آن است كه اگر ممكن باشد آن
را نگهدارى نمايد .
( مسأله 2262 ) : امانت گذار هر وقت بخواهد مىتواند امانت را بگيرد .
وكسى هم كه امانت را قبول مىكند هر گاه بخواهد مىتواند آن را به صاحبش
برگرداند .
( مسأله 2263 ) : اگر شخص از نگهدارى امانت منصرف شود ووديعه را به هم
بزند ، بايد هر چه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولى صاحبش برساند ، يا
به آنان خبر دهد كه حاضر نيست نگهدارد ، واگر بي عذرى مال را به آنان نرساند
وخبر هم ندهد ، چنانچه مال تلف شود ، بايد عوض آن را بدهد .
( مسأله 2264 ) : امانت دار اگر براي امانت جاى مناسبى ندارد ، بايد محل
مناسبى تهيه نمايد ، وبه گونه اى نگهدارى كند كه مردم نگويند در نگهدارى آن
كوتاهى نموده است ، واگر در جاى غير مناسب بگذارد وتلف شود ، بايد عوض
آن را بدهد .
( مسأله 2265 ) : امانت دار اگر در نگهدارى آن كوتاهى نكند ، وتعدى - يعنى
زيادة روى - هم ننمايد ، واتفاقي آن مال تلف شود ضامن نيست ، ولى اگر آن را در
جاى غير أيمن بگذارد وظالمي بفهمد وآن را ببرد ، چنانچه تلف شود ، بايد عوض
آن را به صاحبش بدهد .
( مسأله 2266 ) : اگر امانت گذار براي نگهدارى مالش جائى را معين كند ، وبه
امانت دار بگويد كه بايد مال را در اينجا حفظ كنى واگر احتمال هم بدهى كه از
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 412
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٤١٢