مدت نداشته باشد وزنى را كه اين گونه عقد مىكنند دائمه گويند . وعقد غير دائم
آن است كه مدت زناشوئى در آن معين شود ، مانند اين كه زن را به مدت يك
ساعت يا يك روز يا يك ماه يا يك سال يا بيشتر عقد نمايند ، ولى بايد مدت
ازدواج از مقدار عمر زن وشوهر زيادتر نباشد كه در اين صورت عقد دائمي
خواهد بود ، وزنى را كه اين گونه عقد كنند متعه مىنامند .
( مسأله 2292 ) : در زناشوئى چه دائم وچه غير دائم ، بايد صيغه خوانده شود
وتنها رضايت زن ومرد كافى نيست . وصيغه عقد را يا خود زن ومرد مىخوانند ،
يا ديگرى را وكيل مىكنند كه از طرف آنان بخواند ، يا ولى آنان عقد را مىخواند .
( مسأله 2293 ) : وكيل لازم نيست مرد باشد ، زن هم مىتواند براي خواندن
صيغه عقد از طرف ديگرى وكيل شود .
( مسأله 2294 ) : زن ومرد تا يقين نكنند كه وكيل آنان صيغه را خوانده است
نمىتوانند به يكديگر نگاه محرميت نمايند ، وگمان به اين كه وكيل صيغه را خوانده
است كافى نيست ، ولى اگر وكيل بگويد صيغه را خوانده أم كافى مىباشد .
( مسأله 2295 ) : هر گاه زن شخصي را وكيل كند كه أو را در مدت معينى به
مردى تزويج كند ، وكيل بايد مطابق وكالت زن عمل نمايد . واگر زن ابتداى مدت
را تعيين نكند ، وكيل مىتواند از زمان توكيل أو را به عقد آن مرد در آورد .
( مسأله 2296 ) : احتياط واجب آن است كه عقد ازدواج را دو نفر بخوانند ،
خواه براي خود يا از طرف ديگرى وكيل باشند .
كيفيت خواندن عقد
( مسأله 2297 ) : اگر صيغه عقد دائم را خود زن ومرد بخوانند وأول زن
بگويد : زوجتك نفسي على الصداق المعلوم سپس بدون فاصله مرد بگويد :
قبلت التزويج عقد كافى است ، واگر ديگرى را وكيل كنند كه از طرف آنها صيغه
عقد را بخواند چنانچه مثلا اسم مرد احمد واسم زن فاطمه باشد ، ووكيل زن
بگويد : زوجت موكلك أحمد موكلتي فاطمة على الصداق المعلوم ،
و