مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 382

مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي

ص٣٨٢

صورتي كه اگر مقدارى از زمان بلوغ بچه را جزء مدت اجاره نمىكرد بر خلاف مصلحت بچه بود ، كه نمىتواند اجاره را بهم بزند . ( مسأله 2107 ) : بچه صغير بدون ولى را نمىتوان بي اجازه مجتهد أجير كرد ، وكسى كه به مجتهد دسترسى ندارد مىتواند از چند نفر مؤمن عادل ، اجازه گرفته وأو را أجير نمايد . ( مسأله 2108 ) : اجاره دهنده واجاره كننده لازم نيست صيغه عربى بخوانند وهمين كه مالك به كسى بگويد ملك خود را به تو اجاره دادم وأو بگويد قبول كردم اجاره صحيح است ، ونيز اگر حرفى نزنند ومالك به قصد اجاره دادن ملكش به اجاره كننده واگذار كند ، وأو هم به قصد اجاره كردن بگيرد اجاره صحيح است . ( مسأله 2109 ) : اگر كسى بخواهد بدون صيغه خواندن براي انجام عملي أجير شود ، تا مشغول آن عمل شد اجاره صحيح است ، ولى نمىتواند پيش از پايان اجاره اجرت بيش از مقدارى را كه عمل كرده مطالبه نمايد ، ومالك شدن زائد بر اجرت مقدارى را كه عمل كرده محل نظر است . ( مسأله 2110 ) : كسى كه نمىتواند حرف بزند ، اگر با اشاره بفهماند كه ملك را اجاره داده يا اجاره كرده صحيح است . ( مسأله 2111 ) : اگر خانه يا دكان يا اطاقى را اجاره كند وصاحب ملك با أو شرط كند كه تنها خود أو از آنها استفاده نمايد ، اجاره كننده نمىتواند آنها را براي استفاده ديگران به اجاره يا غير آن قرار دهد ، همچنين است اگر شرط كند كه به ديگرى اجاره ندهد ، هر چند اجاره كننده آن را به كسى اجاره دهد كه استفاده آن مخصوص خود اجاره كننده باشد ، مانند اين كه زنى منزل يا اطاقى را اجاره كرده سپس شوهر كرده وأطاق يا منزل را جهت سكناى خودش به آن مرد يا ديگرى اجاره دهد ، در صورتي كه آن شخص از اين منزل استفاده نكند وتنها براي سكناى همين زن اجاره كرده باشد . ( مسأله 2112 ) : اگر مالك شرط استفاده اختصاصى اجاره كننده نكند