( مسأله 1956 ) : هر گاه به خيال فقير بودن كسى به أو فطره بدهد سپس بفهمد
فقير نبوده ، چنانچه مالي را كه به أو داده از بين نرفته باشد ، بايد دوباره بگيرد وبه
مستحق بدهد ، واگر نتواند بگيرد ، بايد از مال خودش فطره را بدهد ، واگر از بين
رفته باشد ، چنانچه گيرنده فطره مىدانسته آنچه را كه گرفته فطره است ، بايد عوض
آن را بدهد ، واگر نمىدانسته دادن عوض بر أو واجب نيست ، وشخص بايد دوباره
فطره را بدهد .
( مسأله 1957 ) : اگر كسى بگويد فقيرم ، چنانچه از گفته اش اطمينان حاصل
شود ، مىتوان به أو فطره داد .
مسائل متفرقة زكات فطره
( مسأله 1958 ) : زكات فطره را بايد به قصد قربت يعنى براي انجام فرمان
خداوند عالم بدهد ، وهنگام پرداخت آن نيت دادن فطره نمايد .
( مسأله 1959 ) : اگر پيش از ماه رمضان فطره را بدهد صحيح نيست ،
واحتياط آن است كه در ماه رمضان هم فطره را ندهد ، ولى اگر پيش از ماه رمضان
به فقير قرض بدهد وپس از واجب شدن فطره بر أو ، طلب خود را بابت فطره
حساب كند مانعى ندارد .
( مسأله 1960 ) : گندم يا چيز ديگرى را كه براي فطره مىدهد بايد به جنس
ديگر يا خاك مخلوط نباشد ، ودر صورت مخلوط بودن چنانچه خالص آن به
يك صاع كه تقريبا سه كيلو است برسد ، يا آنچه مخلوط شده به اندازه اى كم است
كه قابل توجه نباشد اشكال ندارد .
( مسأله 1961 ) : اگر فطره را از چيز عيب دار بدهد ، بنابر احتياط لازم ،
كافى نيست .
( مسأله 1962 ) : كسى كه فطره چند نفر را مىدهد ، لازم نيست همه را از
يك جنس بدهد ، پس اگر فطره برخى را گندم وفطره برخى ديگر را جو بدهد
كافى است .